بررسی اپیدمیولوژی و ویژگی های بالینی واژینیت های عفونی و عفونت های همزمان در زنان متاهل در سنین باروری مراجعه کننده به کلینیک های زنان و زایمان شهرستان دزفول، ۱۴۰۳

مقدمه: تریکوموناس واژینالیس، گونه های کاندیدا و برخی باکتری های بیماری زا، از مهم ترین علل واژینیت محسوب می شوند. مطالعه حاضر با هدف بررسی جنبه های اپیدمیولوژیک و ویژگی های بالینی واژینیت در زنان مراجعه کننده به کلینیک های زنان و زایمان شهرستان دزفول انجام شد. روش کار: در این مطالعه توصیفی- مقطعی که در سال ۱۴۰۳ انجام شد، ۱۶۷ زن دارای علائم بالینی واژینیت وارد مطالعه شدند. وجود تریکوموناس واژینالیس با بررسی لام های رنگ آمیزی شده با گیمسا، پاپانیکولائو و گسترش مرطوب ارزیابی شد. گونه های کاندیدا پس از کشت بر روی محیط های اختصاصی شناسایی شدند. تشخیص واژینوز باکتریایی بر اساس معیارهای بالینی آمسل و سیستم امتیازدهی ناگنت انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه۲۰) و آزمون های دقیق فیشر، کای دو و رگرسیون لجستیک چندمتغیره انجام شد. میزان p کمتر از ۰۵/۰ معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ­ها: شیوع واژینیت تریکومونیایی، کاندیدیایی و باکتریایی به ترتیب ۰%، ۷/۳۱% و ۴/۲۴% گزارش شد. در مجموع، ۱۵ مورد عفونت همزمان کاندیدیایی و واژینوز باکتریایی گزارش شد. بیشترین فراوانی ولوواژینیت کاندیدیایی و واژینوز باکتریایی در گروه سنی ۳۳-۲۴ سال، به ترتیب ۱/۴۹% و ۵/۵۲% بود. در مدل رگرسیون لجستیک چندمتغیره، با تعدیل بر اساس سن، درد واژینال به طور معناداری با ولوواژینیت کاندیدیایی ارتباط داشت (۰۳۶/۰=p، ۸۹/۲=aOR). نتیجه­ گیری: ولوواژینیت کاندیدیایی، شایع ترین علت واژینیت در جمعیت مورد بررسی است و کاندیدا آلبیکنس، غالب ترین عامل جدا شده بود. همچنین، واژینوز باکتریایی به عنوان دومین علت شایع واژینیت، سهم قابل توجهی از موارد را به خود اختصاص داد. در این مطالعه، هیچ موردی از تریکومونیازیس مشاهده نشد که می تواند نشان دهنده شیوع بسیار پایین این عفونت در جمعیت مورد بررسی باشد. این یافته ها بر اهمیت تشخیص و مدیریت مناسب واژینیت کاندیدیایی و واژینوز باکتریایی در این منطقه تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

تریکوموناس واژینالیس ، عوامل خطر ، کاندیدا آلبیکنس ، واژینوز باکتریایی