ارزیابی و مقایسه پیامدهای سیکل های مختلف آماده سازی آندومتر در انتقال جنین منجمد: یک مطالعه گذشته نگر

مقدمه: آماده سازی آندومتر، یکی از مراحل اثرگذار در انتقال جنین منجمد است. با وجود استفاده از پروتکل های مختلف، شواهد موجود همچنان برتری قطعی یک روش را نسبت به سایر روش ها نشان نداده اند. مطالعه حاضر با هدف مقایسه شاخص های ارزیابی شده پس از انتقال جنین در سیکل های مختلف آماده سازی آندومتر در زنان کاندید انتقال جنین منجمد انجام شد. روش کار: این مطالعه گذشته نگر- تحلیلی طی سال های ۱۴۰۳-۱۴۰۱ در بیمارستان مهدیه تهران انجام شد. پرونده ۳۳۰ زن کاندید انتقال جنین منجمد بررسی شد. بیماران شامل ۲۷۳ نفر در گروه استروژن و پروژسترون، ۴۳ نفر در گروه آگونیست GnRH همراه با استروژن و پروژسترون، و ۱۴ نفر در گروه سیکل تحریک تخمک گذاری با لتروزول بودند. داده های دموگرافیک، ویژگی های سیکل و شاخص های ارزیابی شده پس از انتقال جنین از پرونده بیماران استخراج و تحلیل شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (۲۲) و آزمون کروسکال- والیس انجام شد. میزان p کمتر از ۰۵/۰ معنادار در نظر گرفته شد. یافته ­ها: میانگین سن (۰۰۱/۰=p) و شاخص توده بدنی (۰۱/۰=p) در گروه لتروزول به طور معناداری بیشتر بود. میانگین هورمون آنتی مولرین در گروه استروژن و پروژسترون بالاتر بود (۰۲/۰=p). تعداد جنین های منتقل شده در گروه لتروزول (۰۴/۰=p) و دفعات انتقال جنین در گروه GnRH آگونیست (۰۰۲/۰=p) بیشتر بود. از نظر کیفیت تخمک (۵۸/۰=p) و ضخامت آندومتر (۷۸/۰=p)، تفاوت معناداری بین سه گروه مشاهده نشد. همچنین، از نظر مثبت شدن β-hCG (۲۳/۰=p)، تداوم بارداری تا هفته دوازدهم (۲۴/۰=p) و حاملگی خارج رحمی (۹۰/۰=p)، تفاوت معناداری بین سه گروه مشاهده نشد. نتیجه­ گیری: در این مطالعه، بین پروتکل های آگونیست GnRH همراه با استروژن و پروژسترون، استروژن و پروژسترون، و لتروزول از نظر شاخص های ارزیابی شده پس از انتقال جنین، شامل مثبت شدن β-hCG، تداوم بارداری تا هفته دوازدهم و حاملگی خارج رحمی، تفاوت معناداری مشاهده نشد. انتخاب پروتکل آماده سازی آندومتر می تواند بر اساس شرایط بالینی بیمار و نظر پزشک انجام شود.

کلیدواژه ها:

آگونیست GnRH ، انتقال جنین منجمد ، آندومتر ، پیامد بارداری ، لتروزول