بررسی تاثیر برنامه های ترویج صادرات بر تعهد صادرات با نقش میانجی دانش صادرات (موردمطالعه: شرکت های فعال در حوزه صادرات محصولات غذایی)

صادرات محصولات غذایی به عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه اقتصادی و تنوع بخشی به منابع ارزی کشور، نیازمند تعهد پایدار و دانش تخصصی در مدیریت بازارهای بین المللی است. با توجه به اهمیت حیاتی تعهد صادراتی در پایداری فعالیت های تجاری، شناسایی عوامل کلیدی موثر بر تقویت آن ضروری به نظر می رسد. این مطالعه ازنظر هدف کاربردی و ازنظر روش، توصیفی- همبستگی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش شامل شرکت های صادرکننده محصولات غذایی به مقاصد روسیه، ترکیه و عراق بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و طبقه ای، تعداد ۳۰ شرکت انتخاب شدند. داده های پژوهش از طریق پرسشنامه استاندارد بومی سازی شده با اقتباس از پژوهش هریقبالدی و همکاران (۲۰۲۵) جمع آوری شد. پرسشنامه بین دو نفر از مدیران ارشد مرتبط با صادرات هر شرکت توزیع گردید و میانگین پاسخ های آنان به عنوان نماینده نهایی هر شرکت در تحلیل ها لحاظ شد. روایی صوری و محتوایی و پایایی پرسشنامه ها تائید شد. به منظور تجزیه وتحلیل اطلاعات از مدل معادلات ساختاری در نرم‎‍ افزار SmartPLS استفاده گردید. نتایج نشان داد برنامه های ترویج صادرات بر تعهد صادرات با نقش میانجی دانش صادرات تاثیر معنی دار دارد. همچنین مشخص شد برنامه های ترویج بر تعهد صادرات و دانش صادرات و دانش صادرات بر تعهد صادرات تاثیر معنی دار دارد. نتایج این مطالعه نشان می دهد که سرمایه گذاری هدفمند بر برنامه های ترویج صادرات و تبدیل حمایت های دریافتی به دانش صادراتی کاربردی، می تواند به تقویت تعهد پایدار شرکت ها در فعالیت های صادراتی منجر شود.

کلیدواژه ها:

ترویج صادرات ، تعهد صادراتی ، دانش صادراتی ، شرکت های صادراتی ، محصولات غذایی