آسیب شناسی رفتاری اجرای امربه معروف ونهی از منکر در منازل سازمانی ارتش جمهوری اسلامی ایران

هدف: شناسایی و تبیین آسیب های رفتاری اجرای امر به معروف و نهی از منکر در منازل سازمانی ارتش جمهوری اسلامی ایران با رویکرد روان شناختی-اجتماعی و ارائه راهکارهایی برای ارتقای اثربخشی اجرای این فریضتین است.روش شناسی: این پژوهش کاربردی با رویکرد آمیخته اکتشافی متوالی و روش توصیفی-تحلیلی است. در مرحله کیفی، داده ها پس از گرداوری از طریق مطالعه اسناد و مدارک و انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان، با تکنیک تحلیل مضمون تحلیل و ابعاد و مولفه های آسیب های رفتاری استخراج و در قالب پرسشنامه محقق ساخته عملیاتی شد. در مرحله کمی، پرسشنامه در میان نمونه آماری توزیع و داده های حاصل با استفاده از شاخص های آمار توصیفی اولویت بندی شد.یافته ها: مهم ترین آسیب های شناسایی شده که بیشترین نقش را در کاهش اثربخشی اجرای این فریضه دارند، در دو بعد اصلی «آمران» و «مخاطبان» قابل طبقه بندی است: در بعد آمران، ضعف در اقناع سازی مخاطبان، برخوردهای سلیقه ای، ضعف مهارت ها و دانش اجرایی و در بعد مخاطبان انتقادناپذیری، روحیه لجاجت، عدم تمایل به پذیرش تذکر و ضعف باورهای دینینتیجه گیری: آسیب های رفتاری اجرای امر به معروف و نهی از منکر حاصل تعامل دوسویه میان رفتار آمران و واکنش های مخاطبان است. بر این اساس، ارتقای دانش و مهارت های ارتباطی و اقناعی آمران، تقویت آگاهی و باورهای دینی مخاطبان و بهره گیری از شیوه های علمی و تعاملی در انتقال پیام، می تواند نقش موثری در کاهش آسیب های رفتاری و افزایش اثربخشی اجرای این فریضتین در منازل سازمانی ارتش جمهوری اسلامی ایران داشته باشد.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی ، امربه معروف ، نهی ازمنکر ، منازل سازمانی