تحلیل ساختاری ارتباط نگرش به ازدواج و نگرش به مهریه با میانجی گری نگرش معنوی

زمینه و هدف: با وجود تاکید اسلام بر تسهیل ازدواج، افزایش مهریه در ایران با تغییر نگرش های زناشویی همراه شده و نقش نگرش معنوی در این رابطه کمتر بررسی شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه ای نگرش معنوی در رابطه بین نگرش به ازدواج با نگرش به مهریه در افراد مجرد انجام شد. روش ها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی می باشد، جامعه آماری شامل کلیه دختران و پسران مجرد شهر اردبیل است که ۳۷۱ نفر به روش نمونه گیری هدفمند از بین آن انتخاب شدند و به پرسشنامه های محقق ساخته نگرش به مهریه، نگرش به ازدواج Bratton وRosen  (۱۹۹۸) و نگرش معنوی شهیدی و فرج نیا (۱۳۹۱) پاسخ دادند. داده های به دست آمده با استفاده از تحلیل معادلات ساختاری با نرم افزارAmos-۲۲  و SPSS-۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: یافته ها نشان داد که الگوی معادلات ساختاری پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار می باشد و نگرش های بدبینانه، خوش بینانه، و واقع گرایانه از طریق نگرش معنوی به صورت مستقیم و غیرمستقیم با مولفه های مهریه همسو هستند، درحالی که نگرش ایده آل گرایانه، به دلیل انتظارات رمانتیک و تاثیر مدرنیته، کمتر با ارزش های سنتی و معنوی هماهنگی دارد. همچنین، نگرش به ازدواج و نگرش معنوی به طور همزمان قادر به تبیین ۱۵/۲ درصد از واریانس امنیت مالی، ۱۷/۳ درصد از واریانس ارزش عرفی- خانوادگی و ۱۰ درصد از واریانس تعهد شرعی-اخلاقی هستند. نتیجه گیری: نگرش معنوی به عنوان یک عامل واسطه ای موثر در ارتباط میان نگرش های بدبینانه، خوش بینانه، واقع گرایانه، و ایده آل گرایانه به ازدواج و مولفه های نگرش به مهریه (امنیت مالی، ارزش عرفی- خانوادگی، و تعهد شرعی- اخلاقی) عمل می کند. لذا، پیشنهاد می گردد سیاست گذاران حوزه خانواده، ارتقای سلامت معنوی را در کنار اصلاح قوانین مهریه، در برنامه های فرهنگی و آموزشی بگنجانند.

کلیدواژه ها:

Attitude Towards Dowry ، Attitude Towards Marriage ، Spiritual Attitude ، نگرش به مهریه ، نگرش به ازدواج ، نگرش معنوی