نقش مراقبت معنوی در ارتقاء همدلی پرستاران: مروری تحلیلی بر شواهد پژوهشی پنج سال اخیر

زمینه و هدف: مراقبت معنوی یکی از ابعاد مهم مراقبت های سلامت است که می تواند در تقویت همدلی و روابط انسانی پرستاران نقش بسزایی داشته باشد. با توجه به اهمیت همدلی در ارتقاء کیفیت مراقبت و رضایتمندی بیماران، هدف از این مطالعه، مرور تحلیل شواهد منتشرشده در پنج سال اخیر درباره نقش مراقبت معنوی در ارتقاء همدلی پرستاران است. روش ها: در این مرور تحلیلی، پژوهش های منتشرشده طی سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ با جستجو در پایگاه های PubMed، Scopus، Web of Science، SID و  Magiran شناسایی شدند. پس از غربالگری و بررسی متن کامل منابع واجد شرایط، در نهایت ۱۴ مطالعه وارد مرور شده و داده های آن ها استخراج گردید. یافته ها با رویکرد تحلیل موضوعی سازمان دهی و گزارش شدند و محورهای اصلی نتایج بر اساس الگوها و مضامین تکرارشونده در مطالعات نهایی ارائه شد. یافته ها: از مجموع ۱۴ مطالعه بررسی شده، ۱۲ مطالعه (۸۵/۷ درصد) وجود ارتباط مثبت میان مراقبت معنوی و همدلی پرستاران را گزارش کردند. افزون بر این، چندین مطالعه نشان دادند که مداخلات آموزشی مبتنی بر معنویت می توانند با بهبود کیفیت ارتباط پرستار-بیمار، افزایش رضایتمندی شغلی و کاهش استرس یا فرسودگی شغلی همراه باشند. از مهم ترین تسهیل کننده های اجرای این برنامه ها می توان به حمایت مدیریتی، آموزش مداوم و حضور الگوهای بالینی مجرب اشاره کرد؛ در حالی که کمبود زمان، بار کاری بالا، نبود پروتکل های بومی و ضعف آموزش دانشگاهی از موانع اصلی گزارش شده بودند. نتیجه گیری: تقویت مراقبت معنوی در محیط های پرستاری می تواند یکی از راهکارهای موثر برای ارتقای همدلی و کیفیت خدمات مراقبتی به شمار رود. پیشنهاد می شود سیاستگذاران و مدیران پرستاری اجرا و آموزش مراقبت معنوی را به عنوان بخشی از برنامه های توسعه حرفه ای پرستاران مدنظر قرار دهند.

کلیدواژه ها:

Spiritual Care ، Empathy ، Nurse-Patient Relationship ، Clinical Competence ، مراقبت معنوی ، همدلی ، ارتباط پرستار- بیمار ، صلاحیت بالینی