جنبه های روانپزشکی سلاح های شیمیایی: نکات کمتر مورد توجه

عوامل جنگ شیمیایی، سلاح های کشتار جمعی و معمولا بسیار سمی هستند. اگرچه قرن هاست مورد استفاده قرار می گیرند، اما هنوز به طور کامل و جامع توضیح داده نشده اند. امروزه آن ها را به عنوان عوامل اعصاب، عوامل تاول زا، عوامل خون، عوامل خفگی، گازهای اشک آور، عوامل پریشان روانی و سموم طبقه بندی می کنند. تولید انبوه و در نتیجه استقرار گسترده این عوامل از قرن نوزدهم پس از گسترش شیمی صنعتی مستند شده است. از آن زمان، چندین حمله در مقیاس بزرگ با استفاده از آن ها گزارش شده است. گرچه سلاح های شیمیایی را می توان از جنبه های مختلف از جمله محیطی، قانونی، اخلاقی، پزشکی و غیره بررسی کرد، لیکن تاکنون به جنبه روانپزشکی و ملاحظات آن توجه کافی نشده است.جنبه روانی حملات شیمیایی نادیده گرفته شده است، یا حداقل به اندازه کافی مورد توجه قرار نگرفته است. در واقع، اگر آماده سازی پزشکی برای حملات شیمیایی انجام شود، احتمالا شامل روانپزشکان نمی شود یا کمک های روانی کافی را در نظر نمی گیرد. در این میان، اختلالات خلقی، شناختی و رفتاری در اثر تروما و عوامل شیمیایی، اعم از کوتاه مدت و بلندمدت شایع است. روانپزشکان در چنین بحرانی نقش ها و وظایف چندوجهی قابل توجهی از جمله کمک به تمایز جسمی سازی و اضطراب در بیماران مراجعه کننده به اورژانس، درمان اختلالات روانپزشکی کوتاه مدت و بلندمدت، مداخله مدیریت بحران به کارکنان بهداشتی و ارائه توصیه ها و راهنمایی به تصمیم گیرندگان دارند.اثرات متعددی از مواد شیمیایی بر سلامت روان افرادی که در جنگ یا تحقیقات در معرض آن ها قرار گرفته اند گزارش شده است، از جمله اختلالات فکری، مشکلات تمرکز، اختلالات اضطرابی، اختلالات خواب، عقب ماندگی روانی حرکتی، افسردگی، کناره گیری اجتماعی، افکار ضد اجتماعی، خستگی، فراموشی، بی قراری و تحریک پذیری. اختلالات روانپزشکی ناشی از سلاح های شیمیایی می تواند افراد را مدت ها پس از حمله مبتلا کند، به طوری که یک مطالعه نشان داد که یافته های روان پزشکی و روان شناختی، از جمله جسمی سازی، اختلال وسواس فکری-اجباری، افسردگی، اضطراب و خصومت، در جمعیتی که در معرض سولفور خردل قرار گرفته بودند، وحشت و ترس، حتی تا ۲۰ سال پس از در معرض قرار گرفتن بیشتر بوده است.سولفور خردل یک عامل تاول زا است که هنوز پادزهر موثری ندارد. شهر سردشت آذربایجان غربی در ۷ خرداد ۱۳۶۶ در جریان حمله به ایران قربانی حمله شیمیایی شد. در آن غروب، بسیاری از مردم قتل عام شدند و از آن زمان، بسیاری از مردم از پیامدهایی رنج کشیده اند که جنبه روانپزشکی آن تنها بخش کوچکی از آن است.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، اختلات روانپزشکی ، سلاح های شیمیایی