نقش طلاق عاطفی و تعهد زناشویی در پیش بینی سلامت روان بانوان مراجعه کننده به مراکز مشاوره آرامش بجنورد سال ۱۴۰۴

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه طلاق عاطفی و تعهد زناشویی با سلامت روان در بانوان مراجعه کننده به مراکز مشاوره بود. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه بانوان مراجعه کننده به مرکز مشاوره آرامش بود که از میان آن ها ۱۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد سلامت روان، طلاق عاطفی و تعهد زناشویی استفاده شد که از روایی و پایایی مطلوبی برخوردار بودند. داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS و به کارگیری آزمون های آماری همبستگی اسپیرمن و رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین طلاق عاطفی و سلامت روان رابطه منفی و معناداری وجود دارد، به طوری که با افزایش طلاق عاطفی، سلامت روان کاهش می یابد. همچنین، بین تعهد زناشویی و سلامت روان رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد؛ به این معنا که افزایش تعهد زناشویی با بهبود سلامت روان همراه است (p < ۰.۰۵). علاوه بر این، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که طلاق عاطفی و تعهد زناشویی به طور همزمان قادر به پیش بینی سلامت روان هستند. در مجموع، یافته ها بر نقش مهم کیفیت روابط زناشویی در ارتقای سلامت روان تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

طلاق عاطفی ، تعهد زناشویی ، سلامت روان ، همبستگی ، بانوان