پیش بینی رضایتمندی زوجین براساس نشاط معنوی، تجربه مایی با میانجیگری حساسیت اضطرابی و حمایت اجتماعی ادراک شده در زنان دارای فشار خون بالا

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی برازش مدل رضایت زناشویی براساس نشاط معنوی و تجربه مایی با میانجیگری حساسیت اضطرابی و حمایت اجتماعی ادراک شده در زنان مبتلا به فشار خون بالا انجام شد.روش پژوهش: این پژوهش به روش غیرآزمایشی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل زنان مراجعه کننده با فشار خون بالا به کلینیک قلب و بیمارستان  دی شهر قم در نیمه دوم سال ۱۴۰۳ بود که ۲۵۰ نفر از ایشان به روش نمونه گیری در دسترس برای ورود به پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس رضامندی زوجیت افروز، مقیاس نشاط معنوی افروز، پرسش نامه «ما بودن» در رابطه زوجی کروز، پرسش نامه حساسیت اضطرابی فلوید و مقیاس حمایت اجتماعی ادراک شده، زیمت بود. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری تحلیل شد.یافته ها: نتایج تحلیل اثرات غیرمستقیم نشان داد که نشاط معنوی از طریق حساسیت اضطرابی و حمایت اجتماعی ادراک شده، و تجربه مایی از طریق حمایت اجتماعی ادراک شده، به طور غیرمستقیم بر رضامندی زوجیت تاثیر معنادار دارد، اما اثرغیرمستقیم «تجربه مایی» بر رضامندی زوجیت از طریق حساسیت اضطرابی معنادار نبود. شاخص های برازش مدل نیز نشان دهنده برازش مطلوب مدل بود.نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان می دهد که نشاط معنوی و تجربه مایی از طریق مکانیسم های مختلف، به ویژه از طریق کاهش حساسیت اضطرابی و افزایش حمایت اجتماعی ادراک شده، می توانند نقش مهمی در افزایش رضایت زناشویی زنان مبتلا به فشار خون بالا ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

تجربه مایی ، حساسیت اضطرابی ، رضایتمندی زوجین ، نشاط معنوی ، حمایت اجتماعی ادراک شده ، رضایت زناشویی