تدوین بسته روانی- آموزشی مهارت های زناشویی مبتنی بر رویکرد التقاط نگری و تعیین اثربخشی آن بر بهبود الگوهای ارتباطی و سبک های حل تعارض در زوج های متعارض

هدف: پژوهش حاضر با هدف تدوین و اعتباریابی بسته روانی-آموزشی مهارت های زناشویی بر مبنای التقاط نگری، به منظور بهبود الگوهای ارتباطی و سبک های حل تعارض همسران متعارض انجام شد.روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر روش‎شناسی از نوع آمیخته (کمی- کیفی) بود. در بخش کیفی، از روش دلفی استفاده شد و جامعه پژوهش در این بخش شامل کلیه متخصصان خبره در زمینه مشاوره ازدواج و خانواده بود که ۳۰ نفر از ایشان به روش نمونه گیری هدفمند برای ورود به پژوهش انتخاب شدند. بخش کمی پژوهش به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و مرحله پیگیری دوماهه انجام شد. جامعه پژوهش این بخش شامل کلیه زوج های مراجعه کننده به مراکز مشاوره زنجان بود که ۵۰ زوج با نمرات بالا در پرسش نامه الگوهای ارتباطی کریستنسن و سالاوی (۱۹۸۴) و پرسش نامه سبک های حل تعارض رحیم (۱۹۸۳)، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۲۵ نفره (گروه آزمایش و گروه گواه) گمارده شدند و گروه آزمایش براساس دستور العمل بسته روانی- آموزشی تدوین شده، طی هشت جلسه دوساعته آموزش دید. داده ها در بخش کیفی با استفاده از ضریب توافق کندال و در بخش کمی با آزمون تحلیل کوواریانس تحلیل شد.یافته ها: یافته های بخش کیفی نشان داد که بسته روانی-آموزشی تدوین شده از روایی محتوایی مطلوبی برخوردار است و کارگروه تخصصی در دور چهارم دلفی به توافق نهایی و قوی رسید. در بخش کمی نیز یافته ها نشان داد که بسته تدوین شده توانسته است الگوهای ارتباطی و سبک های حل تعارض زوج های متعارض گروه آزمایش را در مقایسه با گروه کنترل بهبود بخشد (p<۰/۰۵). این تفاوت در مرحله پیگیری دوماهه نیز معنادار بود.نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد که بسته روانی-آموزشی مهارت های زناشویی مبتنی بر رویکرد التقاط نگری می تواند در بهبود الگوهای ارتباطی و سبک های حل تعارض همسران متعارض اثربخش باشد.

کلیدواژه ها:

اعتباریابی بسته روانی-آموزشی ، التقاط نگری ، الگوهای ارتباطی ، سبک های حل تعارض ، مهارت زناشویی ، تعارض زوجین