بررسی کفایت فلسفی داستان ماهی سیاه کوچولو برای حلقه کندوکاو از منظر کنترل نگرش پرخاشگرایانه کودکان

هدف پژوهش حاضر بررسی کفایت فلسفی داستان ماهی سیاه کوچولو اثر صمد بهرنگی از منظر کنترل نگرش پرخاشگرایانه کودکان بود. از این رو، در پژوهش حاضر دو مطالعه صورت گرفت: در مطالعه اول، اثر داستان ماهی سیاه کوچولو بر میزان پرخاشگری کودکان به روش نیمه­آزمایشی و با پیش­آزمون-پس­آزمون، و گروه کنترل مورد سنجش قرار گرفت. به گروه آزمایش طی ۹ جلسه ۱۲۰ دقیقه­ای آموزش فلسفه برای کودکان(فبک) داده شد؛ اما گروه کنترل هیچ مداخله­ای دریافت نکرد. مقیاس نگرش پرخاشگری کودکان آیزنک و ویلسون که برای دوره ابتدایی طراحی شده بود به عنوان ابزار استفاده شد. آزمودنی­ها شامل ۴۰نفر از دانش­آموزان دختر و پسر پایه ششم ابتدایی شهر نورآباد فارس در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از روش تحلیل کواریانس(آنکوا) انجام شد. در مطالعه دوم، کفایت فلسفی (محتوا و فرم) داستان ماهی سیاه کوچولو از منظر کنترل نگرش پرخاشگرایانه مورد بررسی قرار گرفت. یافته­های مطالعه اول نشان دادند که داستان ماهی سیاه کوچولو تاثیر معناداری بر افزایش نگرش پرخاشگرانه کودکان داشت ( ). و یافته­های مطالعه دوم، حاکی از عدم کفایت فلسفی داستان ماهی سیاه کوچولو بر اساس محتوا و فرم (شکل) بود.

کلیدواژه ها:

فلسفه برای کودکان ، پرخاشگری ، داستان ماهی سیاه کوچولو ، کفایت فلسفی ، صمد بهرنگی