کاربرد توان تحلیلی هوش مصنوعی در تثبیت سازوکار امنیت جمعی و ثبات بین المللی

هوش مصنوعی به مثابه پدیدهای نوظهور موجب تحول در وجوه مختلف زندگی اجتماعی بشر شده است و به عنوان یک متغیر مستقل رویه های سنتی حاکم بر روابط بین المل از جمله سطوح مختلف امنیت را تحت تاثیر قرار داده است.بر همین اساس پژوهش حاضر در پی پاسخ به این پرسش کلیدی است که هوش مصنوعی چگونه می تواند موجب حفظ ثبات امنیت بین المللی شود؟پژوهش پیش رو بر این فرضیه استوار است که هوش مصنوعی به وسیله برسازی ادراکات مشترک و نهادی سازی هنجارهای بین المللی می تواند از طریق تقویت و تثبیت سازوکار الگوی امنیت جمعی موجب ثبات امنیت بین المللی گردد.این پژوهش در قالب روش توصیفی-تحلیلی،با بهره گیری از چهارچوب نظری سازه ا نگاری به دلیل تاکید سازه انگاران بر نقش هم تکوینی ادراکات و هنجارها در شکل دهی به رفتار و در نهایت منافع و هویت دولت ها چنین استدلال می کند که کاربرد سه گانه تحلیلی،پیشبینی و عملیاتی هوش مصنوعی به واسطه تحلیل داده های کلان می تواند از یک سو موجب ایجاد نوعی درک مشترک نسبت به مقوله امنیت شود و از سوی دیگر منجر به نهادی سازی هنجارهای بین المللی و تقویت جایگاه سازمان های بین المللی در میان دولت ها گردد.بر اساس نتایج به دست آمده بهره گیری دولت ها و نهادهای بین المللی از هوش مصنوعی به مثابه یک ابزار راهبردی می تواند با برسازی هنجارهای مشترک،موجبات شکل دهی به هویت جمعی و تحقق اجتماع امنیتی در میان دولت ها را رقم بزند و این روند تحکیم مکانیسم امنیت جمعی به عنوان الگوی حفظ امنیت بین المللی شامل اجماع جهانی و تشکیلات حقوقی تصمیم گیری و اجرا را به را فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، امنیت جمعی ، سازه انگاری ، امنیت بین الملل