<span lang="AR-SA">نقد قطب های استعاری و مجازی زبان و تقابل فرهنگ و طبیعت در رمان نوجوان طبقه هفتم غربی

یکی از رویکرد های خوانش بوم گرایانه، بررسی نحوه پرورش مضامین بوم محور در آثار ادبی است و از راه های پرورش این مضامین، بهره گیری از استعاره و مجاز و غلبه یکی از محورهای همنشینی و جانشینی است. انتقال مضامین بوم محور ازطریق ادبیات داستانی به نسل نوجوان اهمیت به­سزایی دارد و بررسی رمان نوجوان از این حیث می تواند بر خلق بهتر و بیشتر آثار بوم محور برای نوجوانان تاثیر داشته باشد. در این پژوهش با روش تحلیل کیفی و با رویکردی بلاغی _ بوم گرایانه، به واکنش رمان نوجوان طبقه­ی هفتم غربی به مبحث فرهنگ و طبیعت و بررسی نوع رابطه این دو مقوله با یکدیگر پرداخته می شود؛ به این معنی که نویسنده چگونه با دست بردن در محور زبان و غلبه قطب استعاری، تقابل فرهنگ و طبیعت و به موازات آن تقابل معصومیت و تجربه را به تصویر کشیده است؛ حاصل این واکاوی آن است که این روایت با رودررو قرار دادن شخصیت پیرمرد که نماد فرهنگ، تجربه و زبان استعاری و شخصیت نوجوان که نماد طبیعت، معصومیت و زبان مجازی است، در پی دستیابی شخصیت ها به زبان­پریشی از نوع غلبه قطب استعاری و به نوعی پیوند فرهنگ و طبیعت است که نتیجه آن بازگشت به کودکی و طبیعت و رسیدن به معصومیت نظام دار است.

کلیدواژه ها:

نقد بوم گرا ، محور همنشینی ، محور جانشینی ، فرهنگ و طبیعت ، معصومیت و تجربه