مقایسه راهبردهای خودتنظیمی، خلاقیت و جهت گیری هدف در دانش آموزان با اختلال ریاضی و دانش آموزان عادی

هدف اصلی این پژوهش مقایسه راهبردهای خودتنظیمی، خلاقیت و جهت گیری هدف در دانش آموزان با اختلال ریاضی و دانش آموزان عادی پایه چهارم ابتدایی شهر ازنا بود. روش پژوهش از نوع کاربردی، به لحاظ زمان اجرا و منطق اجرا به ترتیب مقطعی و استقرایی و تحقیقی توصیفی - پیمایشی از نوع علی - مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل کلیه ی دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی شهر ازنا به تعداد ۸۵۹ نفر بود. از جامعه آماری تعداد ۲۰۰ دانش آموز با استفاده از آزمون کی مت (K Math) (دو گروه: ۱۰۰ دانش آموز که در آزمون کی مت نمره z کمتر از ۲- کسب کردند به عنوان دانش آموز با اختلال ریاضی و ۱۰۰ دانش آموز عادی) به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای به عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شد. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه جهت گیری هدف میدگلی و همکاران (Midgley et al., ۱۹۹۸)، پرسش نامه استاندارد راهبردهای خودتنظیمی سواری و عرب زاده (۱۳۹۲) و پرسش نامه خلاقیت عابدی (۱۳۷۲) استفاده شده است. برای توصیف داده ها در سطح استنباطی از آزمون های لوین، تحلیل واریانس یک راهه و تحلیل واریانس چندمتغیره در نرم افزار آماری Spss ۲۲ استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که راهبردهای خودتنظیمی، خلاقیت و جهت گیری هدف در دانش آموزان با اختلال ریاضی و دانش آموزان عادی پایه چهارم ابتدایی شهر ازنا تفاوت معناداری دارند.