<span lang="AR-SA">تاثیر محلول<span lang="AR-SA">­<span lang="AR-SA">پاشی برگی منابع مختلف کلسیم بر رشد، عملکرد و کیفیت کرفس دمبرگی (<span dir="LTR">Apium graveolens var. dulce <span lang="AR-SA">)

کرفس دمبرگی به دلیل حساسیت بالا به کمبود کلسیم و بروز ناهنجاری های فیزیولوژیکی نظیر سیاه شدن مغز، با افت شدید کیفیت و ارزش تجاری مواجه است. در این پژوهش، تاثیر منابع و غلظت های مختلف کلسیم بر شاخص های رشد، عملکرد و کیفیت این گیاه در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار مورد ارزیابی قرار گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل محلول پاشی برگی لاکتات کلسیم (۱ و ۲ گرم بر لیتر)، کلرید کلسیم (۵ و ۱۰ گرم بر لیتر) و نیترات کلسیم (۱۰ و ۱۵ گرم بر لیتر) در مقایسه با شاهد (آب مقطر) بود. یافته ها نشان داد که کاربرد کلسیم تاثیر معناداری بر بهبود صفات رویشی و کیفی داشت؛ به طوری که بیشترین ارتفاع بوته (۶۷/۳۳ سانتی­متر)، طول دمبرگ (۳۰/۳ سانتی متر)، تعداد دمبرگ (۲۵/۲ عدد) و عملکرد کل (۹۱۱۱۰ کیلوگرم در هکتار) در تیمار ۱۰ گرم بر لیتر کلرید کلسیم حاصل شد. بالاترین میزان کلروفیل، فنول کل و غلظت کلسیم در برگ های داخلی (۴/۰۴ درصد) با کاربرد ۱۵ گرم بر لیتر نیترات کلسیم به دست آمد. همچنین، تیمارهای مذکور (۱۵ گرم بر لیتر نیترات کلسیم و ۱۰ گرم بر لیتر کلرید کلسیم) بیشترین اثر را بر افزایش محتوای ویتامین ث داشتند. از نظر فیزیولوژیکی، تمامی منابع کلسیمی به کاررفته منجر به کاهش چشمگیر بروز ناهنجاری های سیاه شدن مغز و حفره ای شدن دمبرگ نسبت به شاهد شدند. در نهایت، با توجه به نتایج حاصل، محلول پاشی کلسیم (به ویژه غلظت های ۱۰ گرم بر لیتر کلرید کلسیم و ۱۵ گرم بر لیتر نیترات کلسیم) به عنوان راهکاری عملیاتی جهت تقویت شاخص های رشدی و کاهش اختلالات فیزیولوژیکی در کرفس دمبرگی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

تعداد برگ ، حفره­ای شدن ، سیاه شدن مغز ، طول دمبرگ ، ویتامین ث