<span lang="AR-SA">اثر پیش تیمار بذر و محلول پاشی برگی با دودآب بر تبادلات گازی و عملکرد فلفل چیلی (.L <span dir="LTR">Capsicum annuum<span lang="AR-SA">)

جهت ارزیابی اثرات پیش تیمار بذر و محلول پاشی برگی با دودآب روی سرعت تبادلات گازی و عملکرد فلفل چیلی (L.Capsicum annuum )، یک آزمایش فاکتوریل بر پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال ۱۴۰۳ در دانشگاه رازی انجام شد. عامل های مورد بررسی شامل پیش تیمار بذر در پنج سطح (شاهد (بدون پیش تیمار کردن بذر)، پیش تیمار آبی و پیش تیمار بذر با غلظت های ۰/۰۱، ۰/۱ و ۱ درصد دودآب) و محلول پاشی با دودآب در چهار سطح (شاهد و محلول پاشی با غلظت های ۰/۰۱، ۰/۱ و ۱ درصد دودآب) بود. نتایج نشان داد که پیش تیمار بذر با غلظت ۱ درصد دودآب موجب افزایش معنی دار سرعت فتوسنتز، سرعت تعرق، هدایت روزنه ای، هدایت مزوفیلی، ارتفاع بوته و وزن تازه و خشک میوه شد. همچنین، محلول پاشی برگی با همان غلظت نیز باعث ارتقای فتوسنتز، تعرق، غلظت CO۲ بین سلولی، هدایت روزنه ای، هدایت مزوفیلی، ارتفاع بوته، تعداد شاخه های جانبی، تعداد میوه و افزایش وزن تازه و خشک میوه نسبت به شاهد شد. پیش تیمار بذر همراه با محلول پاشی برگی با غلظت ۱ درصد موجب افزایش ۱۶۴ درصدی زیست توده کل نسبت به شاهد گردید. هرچند شاخص برداشت در این تیمارها به ترتیب ۱۰/۶۲ و ۷/۹۷ درصد کاهش یافت، اما افزایش ۳۰ درصدی عملکرد میوه و بهبود صفات مورفوفیزیولوژیک نشان دهنده نقش کلیدی دودآب در بهبود کارایی فتوسنتزی و عملکرد میوه بود. کاربرد دودآب به شکل محلول پاشی برگی نسبت به پیش تیمار بذر باعث تجمع ماده خشک بیشتری در میوه ها شد که نشان دهنده بهبود تخصیص مواد فتوسنتزی به سمت زیست توده خشک میوه و افزایش کیفیت محصول می باشد.

کلیدواژه ها:

تعرق ، زیست توده ، فتوسنتز ، کاریکین ، کپسایسین