از دیالکتیک نظریه-فناوری به مونتاژ نظری؛ موردکاوی مطالعات بلاکچین

در مطالعات علم و فناوری، عاملیت فناوری عمدتا به نقش آن در بازآرایی روابط اجتماعی و شبکه های انسانی غیرانسانی محدود شده و تاثیر آن بر انتخاب و تحول چارچوب های نظری کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله، از طریق موردکاوی مطالعات بلاکچین به عنوان یک فناوری نوظهور، و با طرح مفهوم «دیالکتیک نظریه فناوری» نشان می دهد که فناوری می تواند در شکل گیری، تعدیل و جابه جایی نظریه های مورد استفاده پژوهشگران نقش ایفا کند. مباحث این مقاله نشان می دهند که هیچ چارچوب نظری واحدی قادر به تبیین همه ابعاد فناوری های نوظهوری چون بلاکچین نیست و پژوهشگران ناگزیر از بهره گیری هم زمان از نظریه های متنوع هستند. این وضعیت بیانگر نوعی «انعطاف پذیری نظری» در مواجهه با فناوری های پیچیده است. مقاله در نهایت «مونتاژ نظری» را به عنوان راهبردی روش شناختی برای مطالعه فناوری های نوظهور پیشنهاد و به دلالت های روش شناختی آن برای حوزه مطالعات فناوری اشاره می کند.

کلیدواژه ها:

بلاکچین ، مطالعات علم و فناوری ، عاملیت فناوری ، انعطاف پذیری نظری ، مونتاژ نظری