تاثیر محیط متنوع در بهبود انعطا ف پذیری شناختی و عملکرد والیبالیست های دختر

پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر تمرین در محیط متنوع بر انعطاف پذیری شناختی و عملکرد ورزشی والیبالیست های دختر نوجوان انجام شد. این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون گروه های تصادفی و شامل دو گروه تجربی (۳۰ نفر گروه محیط تمرین متنوع ۳۰ نفر گروه محیط تمرین غیرمتنوع) با میانگین سنی۵۴/۱ ±۵۱/۱۶ سال اجرا شد. گروه محیط تمرین متنوع به مدت ده جلسه پروتکل تمرین در محیط متنوع را شامل تغییراتی در سطح زمین، نوع توپ، شرایط نوری، تعداد بازیکنان و سایر جنبه ها در هر جلسه دریافت کرد؛ در حالی که گروه تمرین در محیط غیر متنوع در تمامی ده جلسه، منحصرا در محیطی غیرمتنوع و استاندارد با توپ استاندارد، نور ثابت و قالب ۶ در ۶ به تمرین پرداخت. انعطاف پذیری شناختی با پرسشنامه استاندارد و عملکرد ورزشی با آزمون ایفرد ارزیابی شد. برای انعطاف پذیری شناختی از تحلیل کوواریانس با کنترل نمرات پیش آزمون و برای عملکرد پنجه و سرویس از تحلیل واریانس آمیخته ۲×۴ (گروه × زمان) استفاده شد. نتایج نشان داد که گروه محیط تمرین متنوع بهبود معناداری در انعطاف پذیری شناختی و عملکرد ورزشی نسبت به گروه محیط تمرین غیرمتنوع تجربه کرد (۰۵/۰>p). یافته ها با رویکردهای پویایی های بوم شناختی همخوانی دارد و نشان می دهد که تمرین در محیط متنوع از طریق افزایش بار شناختی و جفت شدن های ادراک-عمل، انعطاف پذیری شناختی و عملکرد را هم زمان ارتقا می بخشد. این رویکرد نوین، خلاهای جنسیتی و شناختی مطالعات پیشین را برطرف می کند و پیشنهاد می شود به عنوان پروتکل استاندارد در مربیگری ورزشی تیمی گنجانده شود.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری شناختی ، تمرین متنوع ، پویایی های بوم شناختی ، ادراک-عمل ، والیبال