بررسی توزیع پساب تاسیسات آب شیرین کن در اطراف بندر جزیره کیش با اندازه گیری میدانی و مدل سازی عددی

شیرین سازی آب دریا، یکی از بهترین یا در برخی مناطق، یگانه روش ممکن جهت تولید آب مصرفی است. تاثیر توام تاسیسات آب شیرین کن و سازه های بندری در محیط زیست ساحل می تواند بعضا تبعات خاص زیست محیطی به همراه داشته باشد. پساب خروجی تاسیسات آب شیرین کن و مشخصا تغییرات میزان شوری و دما، آثار قابل توجهی در مجموعه های مرجانی دارد. در نوشتار حاضر، اثر توام بندر تجاری جزیره ی کیش و تاسیسات آب شیرین کن در تغییرات کیفی آب محدوده ی مرتبط، بررسی میدانی و عددی شده است. در ۳ مرحله، نمونه برداری میدانی از ۲۴ نقطه ی مختلف نزدیک ساحل شمالی جزیره ی کیش، پارامترهای کیفی آب اندازه گیری شده اند. سرعت و جهت جریان نیز جهت راستی آزمایی مدل سازی انجام شده اندازه گیری شده اند. مدل سازی جریان و پراکنش آلودگی حرارتی و شوری با استفاده از مدل دوبعدی در پلان ۲۱ MIKE انجام شده است. میدان محاسباتی به ابعاد حدود ۳۰ کیلومترمربع و با کاربرد ۴ اندازه ی مختلف المان در ۴ ناحیه منقطع شده است. مقایسه ی نتایج مدل سازی عددی با اندازه گیری های میدانی، نشانگر دقت قابل قبول است. نتایج مدل سازی الگوی انتشار شوری، بیانگر گستره ی قابل توجه در منطقه ی پیرامونی محل خروجی پساب و بندرگاه تجاری کیش است. به طوری که در محدوده ی نزدیک به محل خروجی پساب، میزان شوری و دما به دلیل وجود موج شکن غربی، کاهش سرعت جریان، و عدم تغییر محل خروجی، ۱۵- ۱۶ درصد بیشتر از مقادیر اندازه گیری شده بوده است. دورترین نقطه ای که در آن دمای خروجی آب موجب افزایش ۳ درجه ای محدوده شده است، ۱۷۰ متر از محل خروجی بوده است.

کلیدواژه ها:

مدل سازی عددی ، اندازه گیری میدانی ، آب شیرین کن ساحلی ، آثار زیست محیطی