بهبود مقاومت به تنش اکسیداتیو و افزایش کیفیت و ماندگاری گل شاخه بریده مریم با ترکیبات ضدمیکروبی و آنتی اکسیدانی

این مطالعه با هدف بررسی تاثیر سولفات آلومینیوم، اسانس گیاه چوچاق (Eryngium spp.)، کلرید کبالت و ۸-هیدروکسی کوئینولین سولفات بر عمر پس از برداشت گل شاخه بریده مریم (Polianthes tuberosa) انجام شد. گل های شاخه بریده مریم به دلیل اهمیت زینتی و اقتصادی بالا، با چالش هایی مانند کاهش عمر گلجای و افت کیفیت پس از برداشت مواجه هستند. این مشکل عمدتا ناشی از عوامل مختلفی مانند کم آبی، انسداد آوندها به دلیل رشد باکتری ها، تجمع اتیلن و تنش های اکسیداتیو است. پژوهش حاضر شامل ۱۳ تیمار از سطوح مختلف ترکیبات ضدمیکروبی و آنتی اکسیدانی (سولفات آلومینیوم در سه سطح ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ میلی گرم در لیتر؛ اسانس چوچاق در سه سطح ۱۰، ۲۰ و ۴۰ درصد؛ کلرید کبالت در سه سطح ۲۰۰، ۳۰۰ و ۴۰۰ میلی گرم در لیتر؛ ۸-هیدروکسی کوئینولین سولفات در سه سطح ۱۰۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ میلی گرم در لیتر؛ و یک شاهد)، در قالب طرح پایه کاملا تصادفی با سه تکرار به اجرا درآمد. عمر گلجای، جذب آب، کاهش وزن تر، محتوای کلروفیل، میزان مالون دی آلدئید به عنوان شاخص پراکسیداسیون لیپیدها، تعداد کلونی های باکتری و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تیمار با سولفات آلومینیوم در غلظت های ۱۰۰ و ۵۰ میلی گرم در لیتر به طور معنی داری عمر گلجای را افزایش داده و از کاهش وزن تر جلوگیری کرد. سولفات آلومینیوم با بهبود جذب آب و حفظ محتوای کلروفیل، به افزایش ماندگاری گل ها کمک کرد. اسانس چوچاق به ویژه در غلظت های ۲۰ و ۴۰ میلی گرم در لیتر نیز به دلیل خواص ضدمیکروبی و آنتی اکسیدانی، تاثیر مثبتی بر حفظ کیفیت گل ها داشت. یافته­ای این آزمایش راهکارهای جدیدی را برای صنعت گل های زینتی ارائه می کند و نشان می دهد که استفاده از این ترکیبات می تواند به عنوان یک روش موثر برای بهبود عمر پس از برداشت و کیفیت گل های شاخه بریده مریم مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

پراکسیداسیون لیپیدها ، جذب آب ، عمر گلجای ، فعالیت آنتی اکسیدانی ، کیفیت گل های زینتی