<span dir="RTL" lang="FA">رویکردی شناختی به مفهوم «دانستن» در گویش مشهدی در مقایسه با چند زبان

در این جستار در پی آنیم که مفهوم سازی «دانستن» را در گونه مشهدی فارسی بررسی کنیم. برای نیل به این مقصود، ابتدا درآمدی پیرامون مفهوم دانستن ارائه خواهیم داد. این درآمد شامل مفهوم فلسفی (شامل تجربه گرایی، خردگرایی، عمل گرایی و پست مدرنیسم) و شناختی دانستن است. ابتدا توضیح خواهیم داد که در علوم شناختی، "دانستن" اغلب به عنوان یک فرآیند ذهنی شامل ذخیره، بازیابی و دستکاری اطلاعات مفهوم سازی می شود. سپس به نقش استعاره های مفهومی در درک این مفهوم در زبان های گوناگون خواهیم پرداخت. در مرحله بعد در پی پاسخ به این پرسش خواهیم بود که ساز و کار درک این فعل نزد گویشوران مشهدی چگونه است. یافته ها حاکی از آن است که در گونه مشهدی فارسی، این مفهوم به دو صورت «دانستن» و «یادداشتن» برای زبان ها، مهارت ها، نشانی ها، و دانش عملی ظاهر می شود و درک فعل «یادداشتن» ناشی از فرایند شیءانگاری است. نتایج به دست آمده می تواند برای پژوهشگران زبانشناسی شناختی و گویش شناسان مفید فایده باشد.

کلیدواژه ها:

دانستن ، مفهوم سازی ، استعاره مفهومی ، گونه مشهدی فارسی