تاثیر روش های مختلف فرآیند حرارت بر ترکیبات شیمیایی، فراسنجه های تولید گاز و قابلیت هضم فضولات مرغ تخم گذار

مقدمه: مطالعه ­ای به­­ منظور بررسی تاثیر روش های مختلف حرارت ­دهی، حرارت خشک (با زمان و دمای متفاوت: دمای ۶۰ درجه به مدت ۲۴ ساعت و دمای ۸۰ درجه به مدت ۴۰ دقیقه) و مرطوب (اتوکلاو) بر ترکیبات شیمیایی، مولفه­ های تولید گاز و قابلیت هضم فضولات طیور تخم­ گذار انجام شد. مواد و روش ­ها: تیمارهای آزمایشی شامل: ۱) عمل ­آوری با حرارت خشک با دمای ۶۰ درجه سانتی ­گراد به ­مدت ۲۴ ساعت، ۲) عمل ­آوری با حرارت خشک با دمای ۸۰ درجه سانتی­ گراد به­ مدت ۴۰ دقیقه، ۳) عمل ­آوری با حرارت مرطوب اتوکلاو (۱۲۱ درجه سانتی­ گراد به ­مدت ۱۵ دقیقه) بودند. سپس، ترکیبات شیمیایی، مولفه های تولید گاز و قابلیت هضم نمونه ها اندازه گیری شد. نتایج: نتایج نشان دادند که بین تیمارها از لحاظ ترکیبات شیمیایی (ماده خشک، پروتئین، خاکستر نامحلول در شوینده اسیدی) اختلاف معنی ­داری وجود داشت ( ۰/۰۵عمل آوری شده با اتوکلاو و تیمار عمل آوری شده در دمای ۶۰ درجه سانتی گراد بود. در بین تیمارهای حرارتی، تیمار اتوکلاو کم ترین پتانسیل و نرخ تولید گاز را داشت، درحالی که تیمار حرارت ۸۰ درجه سانتی گراد بالاترین مقدار را نشان داد. قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی بین تیمارها اختلاف معنی داری نداشت ( ۰/۰۵اتوکلاو و بالاترین مقدار مربوط به تیمار حرارت ۸۰ درجه سانتی گراد بود ( ۰/۰۵عمل آوری حرارتی خشک (۶۰ و ۸۰ درجه) تاثیرات مشابهی بر ارزش تغذیه ای فضولات طیور تخم گذار داشتند. هرچند، عمل آوری با اتوکلاو منجر به کاهش قابلیت هضم و پارامترهای تخمیری شد. بنابراین، انتخاب روش عمل آوری به امکانات و هدف نهایی (افزایش پروتئین یا قابلیت هضم) بستگی دارد.

کلیدواژه ها:

فضولات طیور تخم گذار ، عمل آوری ، اتوکلاو