هوش مصنوعی در حل منازعات بین المللی: پتانسیل ها، مشکلات و پیامدهای سیاسی

این پژوهش به بررسی نقش تحول آفرین هوش مصنوعی (AI) در حل وفصل منازعات بین المللی می پردازد و بر ظرفیت آن برای بهبود فرایندهای صلح در کنار چالش های اخلاقی، سیاسی و ساختاری ناشی از آن تمرکز دارد. مسئله ی محوری مورد بررسی، فقدان درک نظری جامع از چگونگی بازتعریف اصول، مشروعیت و عاملیت در عرصه ی دیپلماسی و مدیریت منازعات بین المللی توسط هوش مصنوعی است. هدف این پژوهش، مفهومی سازی هوش مصنوعی به عنوان ابزاری فناورانه و در عین حال کنشگری سیاسی است که بر تصمیم گیری، اعتماد و روابط قدرت در حکمرانی جهانی تاثیر می گذارد. با بهره گیری از رویکردی نظری و تحلیلی مبتنی بر نظریه ی روابط بین الملل، مطالعات حل منازعه و اخلاق هوش مصنوعی، این مقاله چارچوبی مفهومی ارائه می دهد که ظرفیت های عملیاتی هوش مصنوعی را با ساختارهای نهادی و هنجاری پیوند می دهد. یافته ها نشان می دهد که هرچند هوش مصنوعی می تواند موجب بهبود نظام های هشدار زودهنگام، کارایی مذاکرات و تصمیم گیری داده محور شود، اما در عین حال خطر تقویت نابرابری های قدرت، سوگیری الگوریتمی و سلطه ی فن سالارانه را نیز در بر دارد. نتایج پژوهش تاکید می کند که ادغام مسئولانه ی هوش مصنوعی در حل وفصل منازعات بین المللی مستلزم حکمرانی شفاف، پاسخ گویی اخلاقی و سازگاری نهادی فراگیر است. در نهایت،مفاهیمی حاکمیت، مشروعیت و عاملیت انسانی در عصر دیپلماسی الگوریتمی کمک می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، حل وفصل منازعه ، روابط بین الملل ، حکمرانی جهانی ، دیپلماسی الگوریتمی