از حمایت کنش محور تا مشروعیت پایدار: ترکیب حمایت اجتماعی انصارالله یمن و دلالت های منطقه ای آن برای جمهوری اسلامی ایران

جنبش انصارالله یمن پس از اکتبر ۲۰۲۳ به شناخته شده ترین بازیگر مردمی مقاومت در غرب آسیا بدل شد و بر پایه پیمایش مرکز فلسطینی پژوهش سیاست گذاری، با ۷۴ درصد رضایت در صدر بازیگران منطقه ای از نگاه افکار عمومی فلسطین قرار گرفت. در سطح داخلی اما، همراهی گسترده با کنش این جنبش هنوز به همان اندازه به ذخیره وفاداری نهادی تبدیل نشده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین این ترکیب و استخراج دلالت های آن برای سیاست منطقه ای جمهوری اسلامی ایران انجام شده است. روش پژوهش کیفی و توصیفی–تحلیلی است و در سه گام مرور نظام مند اسناد، تحلیل مضمون پیکره مصاحبه ای و تحلیل ثانویه داده های پیمایشی اجرا شده و چارچوب تفسیر آن، تمایز ایستون میان حمایت کنش محور و حمایت پراکنده است. یافته ها پنج سازوکار تولید حمایت کنش محور و چهار مانع ساختاری انباشت حمایت پراکنده را شناسایی می کند که سه مانع از آنها خاستگاه بیرونی دارند. نتیجه آنکه وضعیت کنونی نه بحران مشروعیت بلکه مرحله گذار است و موثرترین ابزار تسریع آن، دیپلماسی رفع محاصره و تقویت بعد خدماتی همکاری است.

کلیدواژه ها:

انصارالله یمن ، حمایت کنش محور ، حمایت پراکنده ، مشروعیت سیاسی ، حکمرانی مقاومت ، سیاست منطقه ای ایران