مدل یابی روابط ساختاری تاب آوری روان شناختی پس از طلاق براساس انس با قرآن با میانجی گری معنای زندگی در افراد مطلقه

هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش میانجی معنای زندگی در رابطه بین انس با قرآن و تاب آوری روان شناختی پس از طلاق در افراد مطلقه انجام شد.روش پژوهش: پژوهش حاضر به روش غیر آزمایشی از نوع توصیفی- همبستگی با رویکرد مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل افراد مطلقه ساکن استان البرز در سال های ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. تعداد ۱۷۵ نفر به روش نمونه گیری در دسترس و از طریق فراخوان آنلاین در گروه های مجازی مرتبط با خانواده و طلاق در این پژوهش شرکت نمودند. داده ها با استفاده از پرسش نامه های استاندارد انس با قرآن خادمی (۱۳۸۹)، معنای زندگی استگر و همکاران (۲۰۰۶) و تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) گردآوری شد. تحلیل داده ها با استفاده استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر با مدل یابی معادلات ساختاری در نرم افزارهای SPSS۲۲ و AMOS۲۳ انجام شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که انس با قرآن (۰۱/۰>p و ۲۸۷/۰=r) و معنای زندگی  (۰۱/۰>p و  ۶۲۹/۰=r) با تاب آوری روان شناختی رابطه مثبت و معنادار دارند. همچنین، معنای زندگی رابطه بین انس با قرآن و تاب آوری روان شناختی پس از طلاق را به طور کامل میانجی گری کرد (۰/۰۱>p).نتیجه گیری: نتایج نشان داد که انس با قرآن از طریق تقویت معنای زندگی می تواند تاب آوری روان شناختی افراد مطلقه را در مواجهه با چالش های پس از طلاق ارتقاء دهد. براین اساس، بهره گیری از آموزه های قرآنی و تقویت معنای زندگی می تواند در طراحی مداخلات آموزشی، مشاوره ای و روان شناختی باهدف کاهش پیامدهای روانی اجتماعی طلاق، ارتقای سازگاری و بهبود کیفیت زندگی افراد مطلقه موثر باشد.

کلیدواژه ها:

انس با قرآن ، تاب آوری روان شناختی ، معنای زندگی ، طلاق