ارتقای زیست پذیری فضاهای شهری با استفاده از ساماندهی مشاغل ناسازگار شهری (مطالعه موردی: بلوار ۲۹ بهمن شهر تبریز)

زیست پذیری شهری، از ارکان توسعه پایدار، از چالش های ناشی از مشاغل ناسازگار (فعالیت هایی با اثرات صوتی، بصری، ترافیکی و زیست محیطی فراتر از آستانه تحمل هم جواری) آسیب می بیند و کیفیت زندگی را کاهش می دهد. این پژوهش کاربردی - توسعه ای با طرح توصیفی - تحلیلی، افت زیست پذیری را در بلوار ۲۹ بهمن تبریز (محوری پرتراکم خدماتی - صنعتی) واکاوی و راهکارهای سامان دهی را ارائه می کند. ضرورت مطالعه از پیامدهای محیطی (آلودگی صوت، آشفتگی منظر، بو) و اجتماعی (کاهش دسترسی ایمن به فضاهای عمومی و تضعیف حقوق شهروندی) ناشی است. هدف، شناسایی دقیق عوامل افت و تدوین راهبردهای مکان محور مبتنی بر شواهد برای ارتقاء کیفیت محیط است. پژوهش به پرسش چگونگی ارتقاء زیست پذیری این محور از طریق مدیریت بهینه مشاغل ناسازگار می پردازد. داده ها از مطالعه اسنادی، مشاهدات میدانی نظام مند و توزیع ۲۰۰ پرسش نامه ساختاریافته میان ساکنان و عابران گردآوری شد؛ تحلیل در نرم افزار SPSS با آمار توصیفی انجام و پاسخ های باز به صورت کدگذاری مضمون بررسی شد. نمونه گیری میدانی تصادفی سیستماتیک و مقیاس سنجش پرسش نامه پنج درجه ای لیکرت بود. یافته ها تعمیرگاه های خودرو، تعویض روغنی ها و انبارها/گاراژها را منابع اصلی مزاحمت معرفی می کنند که آسایش محیطی، پیوستگی حرکت پیاده و کیفیت منظر خیابان را در مقیاس کریدور تضعیف می کنند. بر این مبنا، انتقال تدریجی و برنامه ریزی شده این مشاغل به شهرک های صنعتی یا تجمیع آن ها در مراکز خدمات خودرویی مجاز خارج از پهنه های حساس، تقویت نظارت نهادی و بازطراحی هدفمند جبهه و کاربری ها به سوی فعالیت های عمومی پیاده مدار پیشنهاد می شود؛ راهبردی که ظرفیت ارتقاء معنادار زیست پذیری محور را فراهم می کند و با اهداف توسعه پایدار شهری هم سو است.

کلیدواژه ها:

فضاهای شهری ، بلوار ۲۹ بهمن شهر تبریز ، پایداری شهری