شخصیت حقوقی نماینده مجلس

پژوهش حاضر با روش توصیفی - تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، به بررسی امکان شخصیت حقوقی نماینده مجلس و مشروعیت آن در فقه و حقوق ایران پرداخته است. پرسش اصلی این است که آیا نماینده مجلس، مجزا از شخصیت حقیقی خود، واجد شخصیت حقوقی مستقل نیز است؟ روایت امام هادی (ع) که حقوق و تکالیف متعلق به منصب امامت را از حقوق و تکالیف شخصیت حقیقی امام تفکیک کرده اند، نشان می دهد که اولا یک شخص حقیقی می تواند واجد شخصیت حقوقی باشد؛ ثانیا این شخصیت حقوقی از مشروعیت برخوردار است. از طرفی اعطای مصونیت پارلمانی به نماینده مجلس «صرفا در راستای اجرای وظایف نمایندگی» مطابق اصل ۸۶ قانون اساسی و قانون نظارت بر رفتار نمایندگان با سازوکار ویژه برای رسیدگی به تخلفات نمایندگان «در حیطه وظایف نمایندگی»، نشان دهنده اختصاص حقوق و تکالیف به جایگاه نمایندگی مستقل از شخصیت حقیقی است. این پژوهش با استفاده از مبانی فقهی اثبات می کند که طبق سیره ارتکازی عقلا، مانعی از اعطای شخصیت حقوقی به یک شخص حقیقی دارای منصب وجود ندارد و در صورت وجود مقتضی اعطای شخصیت حقوقی در او، آن فرد واجد منصب دارای شخصیت حقوقی نیز می گردد و وجود مقتضی در نماینده مجلس نیز از طریق الغای خصوصیت و تنقیح مناط از منصب امامت در روایت امام هادی (ع) اثبات می گردد. ضمن بررسی مبانی شخصیت حقوقی در نظام های حقوقی، مبنای حاکم بر نظام حقوقی ایران روشن شد و مطابقت شخصیت حقوقی نماینده مجلس با آن احراز گردید تا اثبات گردد شخصیت حقوقی نماینده مجلس هم مشروع است وهم قانونی.

کلیدواژه ها:

شخصیت حقوقی ، نماینده مجلس ، منصب نمایندگی ، مصونیت پارلمانی ، سیره ارتکازی عقلا ، منصب امامت