<span dir="RTL" lang="FA">تبیین نظریه حکمرانی خوب کافمن و نقد مبانی فلسفی آن در پرتو اندیشه آیت الله خامنه ای

حکمرانی خوب به عنوان یکی از مفاهیم مطرح در حوزه توسعه، در دهه­های اخیر مورد توجه اندیشمندان حوزه اقتصاد و سیاست قرار گرفته است. دانیل کافمن، شاخص­هایی را برای نیل به حکمرانی خوب معرفی کرده است. هدف این پژوهش، تبیین نظریه حکمرانی خوب کافمن و نقد مبانی فلسفی مستتر در آن با تاکید بر دیدگاه آیت الله خامنه ای است. واکاوی این مبانی برای جوامعی مانند ایران که در پی تدوین الگوی بومی حکمرانی هستند، دارای اهمیت بنیادین است؛ زیرا تمایز یا تعارض در مبانی، سطح پذیرش یک نظریه را مشخص می کند. سوال اصلی این مقاله آن است که مبانی فلسفی مستتر در نظریه حکمرانی خوب کافمن در عرصه های چهارگانه هستی شناسی، انسان شناسی، غایت شناسی و اخلاق چیست؟ این تحقیق با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی، به استخراج مبانی فلسفی پنهان در نظریه کافمن از طریق آثار اصلی وی و سپس نقد آن مبانی در چهارچوب حکمرانی مطلوب از منظر آیت الله خامنه ای می پردازد. یافته ها نشان می دهد نظریه کافمن بر پایه پیش فرض های هستی شناختی تجربه گرا، انسان شناختی اقتصادی، غایت شناختی توسعه محور و اخلاق ابزاری استوار است. نقد و ارزیابی این مبانی در پرتو اندیشه آیت الله خامنه ای - با مولفه های هستی شناسی توحیدی، انسان شناسی دوساحتی، غایت شناختی کمال محور و اخلاق فضیلت محور - نشان می دهد که غفلت از ساحت معنوی و غایات متعالی انسان، نقطه ضعف اصلی نظریه کافمن است و آن را برای تبیین جامع «حکمرانی مطلوب» در جوامع اسلامی ناکافی می سازد.

کلیدواژه ها:

دانیل کافمن ، حکمرانی ، حکمرانی خوب ، شاخص­ جهانی حکمرانی ، آیت الله خامنه ای