<span lang="AR-SA">مقایسه اثربخشی روان درمانی پویشی کوتاه مدت و زوج درمانی هیجان مدار بر دلزدگی زناشویی زوجین

مقدمه: دلزدگی زناشویی یکی از چالش های رایج در روابط زوجین است که می تواند تداوم و کیفیت زندگی مشترک را تحت تاثیر قرار دهد. شناسایی مداخلات موثر در کاهش این پدیده می تواند به بهبود کارکرد زوجین کمک کند. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار و روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده بر دلزدگی زناشویی زوجین بود.روش: این پژوهش یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده شهر تهران در بهار سال ۱۴۰۵ بود. از میان آنان، ۲۴ زوج به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور مساوی در سه گروه زوج درمانی هیجان مدار، روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده و کنترل گمارده شدند. پس از ریزش نمونه، داده های ۲۱ زوج، به عنوان واحد تحلیل، مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. ابزار پژوهش، پرسشنامه دلزدگی زناشویی بود. مداخلات درمانی بر اساس پروتکل های جانسون و دوانلو طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای اجرا شد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و با بهره گیری از نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ تجزیه وتحلیل شدند.یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، بین دو گروه درمانی از نظر مجموعه متغیرهای دلزدگی زناشویی تفاوت معناداری وجود دارد (۰/۰۰۱ > P). همچنین، نتایج تحلیل های تک متغیری نشان داد که زوج درمانی هیجان مدار، در مقایسه با روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده، اثربخشی بیشتری در کاهش نمره کل دلزدگی زناشویی داشت (۰/۰۰۲ > P). با این حال، تفاوت معناداری بین دو گروه درمانی در خرده مقیاس های جسمی، عاطفی و روانی دلزدگی زناشویی مشاهده نشد.نتیجه گیری: بر اساس یافته ها، هر دو مداخله می توانند در کاهش دلزدگی زناشویی موثر باشند؛ بااین حال، زوج درمانی هیجان مدار، به دلیل تمرکز عمیق تر بر هیجان ها و الگوهای تعاملی زوجین، ظرفیت بیشتری برای بهبود کیفیت روابط و کاهش احساس فرسودگی عاطفی دارد.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی هیجان مدار ، روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده ، دلزدگی زناشویی ، زوجین