مدل یابی تاثیر عوامل محیط شهری بر پیاده روی و سلامت نوجوانان (مطالعه موردی: منطقه ۴ شهر تهران)

در سال های اخیر، شیوع چاقی و اضافه وزن در میان کودکان و نوجوانان به طور چشمگیری افزایش یافته است. فعالیت بدنی در دوران نوجوانی نقشی کلیدی در شکل گیری سبک زندگی فعال در بزرگسالی ایفا می کند و می تواند بر سلامت جسمی آنان اثرگذار باشد. این پژوهش با هدف ارائه مدلی علی برای بررسی تاثیر عوامل محیط شهری بر سلامت دانش آموزان انجام شده است. جامعه آماری شامل نوجوانان دوره دوم متوسطه منطقه ۴ شهر تهران بود که با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی دومرحله ای انتخاب شدند. تحلیل داده ها با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر صورت گرفت. نتایج نشان می دهد که مدل پیشنهادی با داده های پژوهش برازش مناسبی دارد و متغیرهایی همچون پویایی و ایمنی محله، تراکم مسکونی، اتصال خیابان ها و امکانات پیادهروی و دوچرخه سواری، پیش بینی کننده های معنادار شاخص های سلامت نوجوانان هستند. یافته ها بیان می کند که ارتقای کیفیت زیرساخت های شهری و بهبود دسترسی به امکانات فعالیت بدنی می تواند به ترویج رفتارهای فعال و بهبود سلامت عمومی نوجوانان منجر شود. این نتایج بر اهمیت سیاست گذاری شهری مبتنی بر طراحی محیط های سالم و فعال تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سلامت نوجوانان ، فعالیت بدنی ، محیط شهری ، زیرساخت های شهری ، مدل یابی معادلات ساختاری