نقش تربیت بدنی مدارس در آموزش فرهنگ و اخلاق فردی و اجتماعی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی نقش تربیت بدنی مدارس در آموزش فرهنگ و اخلاق فردی و اجتماعی دانش آموزان انجام شد. پژوهش از نوع توصیفی (پیمایشی) بود که به روش آمیخته (کیفی و کمی) انجام گرفت. جامعه آماری در بخش کیفی ۲۳ نفر از کارشناسان و نخبگان بودند که از طریق نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. در بخش کمی نیز جامعه آماری برابر با نمونه آماری و شامل ۹۱ نفر از معلمان تربیت بدنی بود. ابزار جمع آوری داده های تحقیق در بخش کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته و در بخش کمی، پرسشنامه محقق ساخته بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده های کیفی از مدل شش مرحله ای براون و کلارک (۲۰۲۱) و برای داده های کمی از آمار توصیفی و مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار SmartPLS نسخه ۴ استفاده شد. در بخش یافته های کیفی، ۹۹ کد اولیه شناسایی شد که در قالب ۵۴ مضمون فرعی و پنج مضمون اصلی قرار گرفتند. نتایج بخش کمی پژوهش نیز نشان داد که همه پنج مولفه تربیت بدنی نقش مثبت و معناداری در متغیر «تربیت بدنی مدارس» داشتند و متغیر «تربیت بدنی مدارس» نقش مثبت و معناداری در «آموزش فرهنگ و اخلاق به دانش آموزان» داشت. در بین مولفه های پیش بینی کننده تربیت بدنی مدارس نیز عامل زمینه ای (فرهنگی/اخلاقی) قوی ترین اثر را داشت. به مسئولان حوزه تعلیم و تربیت پیشنهاد می شود که با به کارگیری راهکارهای توسعه و بهبود و برطرف کردن موانع و چالش ها، در جهت پیشبرد آموزش فرهنگ و اخلاق از طریق تربیت بدنی مدارس گام بردارند.

کلیدواژه ها:

تربیت بدنی مدارس ، فرهنگ و اخلاق ، دانش آموزان