شناسایی مولفه های حفظ اصالت فرهنگی زورخانه های ایران

زورخانه یکی از اصیل ترین نهادهای فرهنگی ایران و نماد پیوند میان ورزش، آیین و اخلاق در تمدن ایرانی است. این فضای آیینی که قرن ها کارکرد تربیت گاه جسم و جان داشته، امروزه با چالش هایی چون کاهش مشارکت و خطر انزوا مواجه است. مسئله اصلی، یافتن تعادلی میان حفظ اصالت و پاسخ گویی به نیازهای نسل امروز است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی مولفه های حفظ اصالت فرهنگی زورخانه ها انجام شد تا با ترکیب عناصر سنتی و الزامات معاصر، راهکارهایی علمی برای پویایی این میراث ملی ارائه کند.این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد (رهیافت گلیزر) است. مشارکت کنندگان با نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و مصاحبه ها تا اشباع نظری ادامه یافت که در مجموع ۱۲ مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان انجام شد. مصاحبه ها پس از ضبط صوتی، به صورت کلمه به کلمه پیاده سازی و در نرم افزار MAXQDA تحلیل شدند. فرایند تحلیل شامل کدگذاری باز، محوری و انتخابی بود. به منظور اطمینان از روایی و پایایی داده ها، از معیارهای لینکلن و گوبا شامل اعتبارپذیری، انتقال پذیری، قابلیت اطمینان و تاییدپذیری استفاده شد.مولفه های حفظ اصالت فرهنگی زورخانه ها شامل ۶ مولفه می باشد که شامل نظام آموزش سنتی، پاسداری از معماری و هنرهای وابسته، احیای آیین های نمادین، نظام نامه های حفاظتی، پژوهش های بنیادین و اقتصاد فرهنگی پایدار می باشد.حفظ اصالت فرهنگی زورخانه ها نیازمند رویکردی چندوجهی است که تلفیقی از پاسداری ارزش های آیینی و انطباق با شرایط اجتماعی امروز باشد. این چارچوب به عنوان الگویی عملیاتی برای سیاست گذاران فرهنگی و همچنین الگویی قابل تعمیم در حوزه سایر میراث های فرهنگی ناملموس مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

زورخانه ، میراث فرهنگی ناملموس ، اصالت ، داده بنیاد