کاربرد نانوکامپوزیت های پلی آکریل آمید در زخم پوش ها

زخم های مزمن عفونی همچنان چالشی بزرگ در بازسازی بافت و مدیریت بالینی زخم ها هستند. زخم پوش های برپایه هیدروژل های هوشمند، به ویژه آن هایی که از پلی آکریل آمید (PAM) استفاده می کنند، به ­دلیل ساختار سه بعدی، ظرفیت جذب آب زیاد، زیست سازگاری و قابلیت بالقوه بارگذاری دارو توجه زیادی را جلب کرده اند. این هیدروژل ها با حفظ رطوبت و آسان سازی تبادل مواد مغذی و اکسیژن، محیط بهینه ای را برای بهبود زخم ایجاد می کنند. بااین حال، محدودیت هایی مانند استحکام مکانیکی ضعیف، ناپایداری زیر تنش و نداشتن خواص ضدباکتری ذاتی کاربرد گسترده آن ها را محدود کرده است. در سال های اخیر ادغام نانوذرات عامل دار، مانند نانوذرات نقره (AgNPs)، نانوبلورهای سلولوز (CNC) و نانوذرات نورپویا (کلر e۶-کربوکسی متیل کیتوسان، Ce۶/CMCS) به­ طور درخور توجهی خواص مکانیکی، زیستی و ضدباکتری هیدروژل های برپایه PAM را بهبود داده است. این نانوذرات به بهبود یکپارچگی ساختاری، افزایش استحکام و امکان رهاسازی کنترل شده عوامل درمانی کمک می کنند که روند بهبود زخم را شتاب می بخشد. در این مطالعه، کاربرد نانوکامپوزیت های پلی آکریل آمید در زخم پوش ها به طور جامع مرور می شود. همچنین، اثر نانوذرات مختلف نظیر نقره، نانوبلورهای سلولوزی و نانوذرات نورپویا بر خواص مکانیکی، زیستی و ضدباکتری هیدروژل های برپایه پلی آکریل آمید استفاده­ شده در زخم پوش ها، بررسی شده است. نتایج نشان می دهد، نانوکامپوزیت های PAM، نقش مهمی در توسعه زخم پوش های نسل آینده ایفا می کنند و افق های جدیدی را برای درمان های هدفمند و هوشمند بازسازی بافت به وجود می آورند که پتانسیل استفاده های پزشکی شخصی سازی شده را دارند.

کلیدواژه ها:

پلی آکریل آمید ، نانوکامپوزیت ، زخم پوش ، هیدروژل ، نانوذرات