مروری جامع بر عملکرد و خواص پلیمرهای رسانا با تمرکز بر پلی(۴،۳-اتیلن دی اکسی تیوفن):پلی(استیرن سولفونات) (PEDOT:PSS)

پلیمرهای رسانا به ­عنوان نسل چهارم مواد پلیمری با خواص الکتریکی برجسته و قابلیت انتقال بار الکتریکی، جایگاه منحصربه ­فردی در پژوهش های علمی و کاربردهای صنعتی یافته اند. این پلیمرها عموما رسانندگی کمتری نسبت به فلزات دارند، اما فرایند دوپه کردن موجب افزایش چشمگیر رسانندگی آن ها می شود. رسانندگی الکتریکی در این پلیمرها عمدتا ناشی از ساختار مزدوج پیوندهای π در زنجیر پلیمری است که امکان جابه­ جایی الکترون و حامل های بار را آسان می سازد. در میان انواع مختلف پلیمرهای رسانا، پلی­(۴،۳-اتیلن دی اکسی تیوفن):پلی(استیرن سولفونات) (PEDOT:PSS) به­ دلیل پراکنش پذیری آبی و ایجاد فیلم ­های پایدار و یکنواخت، مقاومت مکانیکی عالی؛ عملکرد برتر و پایداری محیطی درخور توجهی را ارائه می کند. این ویژگی ­ها، PEDOT:PSS را به گزینه بهینه ای برای کاربردهای نیازمند پایداری الکتریکی بلندمدت و انعطاف­ پذیری مکانیکی تبدیل کرده است. در این مقاله سازوکارهای انتقال بار، روش ­های سنتز و اثر دوپه کردن بر بهبود خواص PEDOT:PSS مرور می شود. تحلیل داده­ های ارائه­ شده نشان می دهد، فیلم نازک این پلیمر رسانندگی بیشتری نسبت به سایر پلیمرها دارد و قابلیت آن در پایداری رسانندگی دربرابر شرایط محیطی متغیر به اثبات رسیده است. هم ­افزایی خواص الکتریکی برتر، پایداری شیمیایی و انطباق پذیری زیاد، PEDOT:PS را به پلیمر رسانای پیشرو و کلیدی در توسعه فناوری های نوین الکترونیک و مواد انعطاف ­پذیر تبدیل کرده است.

کلیدواژه ها:

پلیمر رسانا ، پلی(۴ ، ۳-اتیلن دی اکسی تیوفن):پلی(استیرن سولفونات) ، رسانندگی ، پایداری ، دوپه کردن