مدل هیگز مرکب با مشارکت ذره نرده ای سبک سیگما و مطالعه قیدهای پدیدارشناسی

در این پژوهش، مدل های هیگز مرکب با مقیاس شکست تقارن سرتاسری نسبتا کوچک در بخش جفت شدگی قوی در نظر گرفته می شوند که در آن بوزون هیگز به عنوان یک شبه نامبو-گلدستون ظاهر شده است. همچنین یک ذره تشدیدی نرده ای تکی تحت عنوان سیگما ( ) داریم که با هیگز آمیخته شده است. با بهره گیری از لاگرانژی دستیده موثر، ساختار کمینه های خلا نظریه تحلیل می گردد. نشان داده می شود که در غیاب ، مقیاس های بالاتر ازTeV ۱ برای سازگاری با قیود تجربی نیازمند تنظیم دقیق کوچکی هستند؛ اما آمیختگی با این ذره نرده ای سبک، این تنش را رفع کرده و موجب پایین آمدن مقیاس می شود. سپس، با اعمال قیدهای تجربی به روز بر اساس برازش های ترکیبی روی جفت شدگی های هیگز با بوزون های پیمانه ای و کوارک تاپ، بر پارامترهای مدل حد گذاشته می شود. همچنین با اعمال کران های مربوط به واپاشی های فرااستاندارد هیگز، فضای پارامتری مدل به طور کمی تعیین و نقاط شاخص سازگار استخراج می شوند. افزون بر این، یک سناریوی جایگزین بر پایه نتایج نیز بررسی شده است تا حساسیت ساختار مدل به داده های مستقل برخورددهنده ها روشن گردد. تحلیل ها نشان می دهند که حضور ذره نرده ای سبک می تواند به طور موثر قیدهای ناشی از پارامترهای الکتروضعیف و و انحرافات جفت شدگی هیگز را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

هیگز مرکب ، مدل فرااستاندارد ، نظریه الکتروضعیف ، شکست تقارن