شبیه سازی مبتنی بر پویایی سیستم مدت زمان پروژه های عمرانی

در این پژوهش، پس از شناسایی پارامترهای موثر بر زمان پروژه های عمرانی، از رویکرد تفکر سیستمی و روش پویایی شناسی سیستم ها برای ریشه یابی علل، یافتن روابط و بازخورد بین عوامل مختلف به منظور شناخت و یادگیری جامع تر استفاده شد. برای شناسایی عوامل موثر بر مدت زمان پروژه ها از مطالعات کتابخانه ای و مصاحبه دلفی با ۲۲ نفر از خبرگان بهره گرفته شد. پس از آن، مدل های مفهومی ذهنی مبتنی بر حلقه های علت ومعلولی برای شناخت بهتر روابط بین عوامل شناسایی شده ایجاد شد و سپس با استفاده از رویکرد حاکم بر روش شبیه سازی پویایی سیستم ، به تدوین یک نمودار حالت جریان برای درک بهتر و یادگیری و همچنین تحلیل پویای مسئله تحقیق پرداخته شد. صحت مدل جریان انباشت با آزمون های ارزیابی ساختاری، رفتار ساختاری، حد نهایی و بازسازی رفتار مرجع سنجیده شد و چهار سناریوی اصلی تدوین و بر اساس آن ها رفتار و عملکرد مدل مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج شبیه سازی در چهار سناریو نشان داد موثرترین اهرم ها برای تسریع پروژه، به حداقل رساندن تغییرات دامنه/روش ناشی از کارفرما و سرمایه گذاری استراتژیک در توسعه منابع انسانی (آموزش و جبران خدمات عادلانه) است، که با بهبود کارایی سیستم، به طور قابل توجهی تاخیرات پروژه را کاهش می دهد. نتایج به دست آمده تاییدکننده عملکرد صحیح مدل پیشنهادی است. امید است که به واسطه درک حاصل شده از سیستم پیشنهادی، زمینه و مبنای لازم برای اتخاذ تصمیمات بهتر و کارآمدتر در حوزه مدت زمان پروژه ها فراهم شود.

کلیدواژه ها:

برنامه زمانبندی ، مدیریت پروژه ، پویایی شناسی سیستم ها ، حلقه های علت و معلولی ، پروژه های عمرانی