ارائه مدل بومی ارتقای انسجام خط مشی های جمعیتی با رویکرد هماهنگی نهادی و مدیریت اسلامی

انسجام خط مشی به عنوان یکی از شاخص های کلیدی کارآمدی سیاست گذاری عمومی، نقش تعیین کننده ای در تحقق اهداف راهبردی کشورها دارد. در حوزه سیاست های جمعیتی، که ماهیت چندبخشی و میان بخشی دارند، فقدان هماهنگی و هم راستایی بین نهادهای سیاست گذار می تواند منجر به ناکارآمدی، تداخل و حتی تناقض در برنامه ها شود. انسجام خط مشی های جمعیتی به عنوان عامل کلیدی در موفقیت سیاست های جمعیتی، نیازمند رویکردی هماهنگ و بومی است که همزمان با شرایط فرهنگی و نهادی کشور تطبیق یابد. پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل بومی ارتقای انسجام خط مشی های جمعیتی در ایران، مبتنی بر رویکرد هماهنگی نهادی و مدیریت اسلامی، به روش کیفی انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان و مسئولان مرتبط جمع آوری و با تحلیل مضمون به بررسی ابعاد مختلف موضوع پرداخته شد. یافته ها نشان داد که مولفه های کلیدی شامل تقویت ساختارهای نهادی هماهنگ، تعریف دقیق نقش ها، به کارگیری ارزش ها و اصول مدیریت اسلامی، و استفاده از سازوکارهای تعاملی بین بخشی، نقش مهمی در ارتقای انسجام سیاست های جمعیتی دارند. مدل پیشنهادی، ضمن احترام به مبانی دینی و فرهنگی کشور، بستری برای هماهنگی موثر بین نهادها فراهم می کند و می تواند راهگشای سیاست گذاران در برنامه ریزی جمعیتی باشد.

کلیدواژه ها:

انسجام خط مشی ، سیاست های جمعیتی ، هماهنگی نهادی ، مدیریت اسلامی ، مدل بومی