سنجش اقتصاد شهری پایدار بر توسعه اجتماعی- فرهنگی مناطق شهری با تاکید برنامه ریزی استراتژیک برایسون (موردمطالعه: منطقه ۲۰ تهران)

مفهوم اقتصاد شهری پایدار به یک سیستم اقتصادی در شهرها اشاره دارد که هم زمان با حفظ توازن بین اقتصاد، اجتماع و محیط زیست، بهبود کیفیت زندگی شهروندان را فراهم می کند و نیازهای نسل های آینده را نیز در نظر می گیرد. تحقیق حاضر ازنظر هدف از نوع پژوهش­های کاربردی، ازنظر روش گردآوری داده­ ها از روش آمیخته­ (کمی-کیفی)، به لحاظ زمانی مقطعی و به لحاظ مکانی در منطقه ۲۰ تهران انجام شده است. در تحلیل یافته ­های پژوهش عوامل داخلی و خارجی موثر بر توسعه اقتصادی- اجتماعی محدوده در قالب ماتریس SWOT مورد ارزیابی قرار گرفت که بزرگ ترین عدد به دست آمده مربوط به SO که نقاط فرصت و قوت پروژه بودند و ماتریس در «استراتژی تهاجمی» قرار گرفت که نشان داد باید با بهره گیری از نقاط قوت از فرصت های موجود نهایت استفاده را کرد. سپس به­ منظور برنامه ریزی توسعه در محدوده از  راهبردهای کمی(QSPM)  استفاده شد، نتایج نشان داد برنامه توسعه اقتصادی-اجتماعی مدون در محدوده (SO۱) به عنوان اولویت اول، توجه مدیران شهری به برنامه ریزی راهبردی محدوده (ST۱) به­ عنوان اولویت دوم و ترغیب سرمایه گذاران بالاخص بخش توریسم که ماحصل اقتصادی زیادی برای محدوده دارد (SO۲) دارای اهمیت بیشتری بودند. در راستای مطالب مطرح شده برنامه­ ریزی استراتژیک منطقه ۲۰ تهران با توجه به گام­ های ده­ گانه مبتنی بر برنامه ­ریزی راهبردی (مدل برایسون) تهیه چارچوبی تحلیلی برای فرآیند تصمیم گیری استراتژیک و مرجعی برای نظارت (شهرداری منطقه ۲۰) به­ عنوان خروجی مدل برایسون جهت توسعه اقتصادی- اجتماعی منطقه ارائه شد.

کلیدواژه ها:

اقتصاد شهری ، اقتصاد پایدار ، توسعه ، مدل برایسون ، منطقه ۲۰ تهران