مدل سازی توسعه شهری با استفاده از سیستم استنتاج نرو فازی با رویکرد آینده پژوهی در شهر حاجی آباد استان هرمزگان

این پژوهش با هدف واکاوی و پیش بینی تحولات کالبدی شهر حاجی آباد، از تلفیق سیستم استنتاج عصبی-فازی (ANFIS) با مدل سلول های خودکار-مارکوف (CA-Markov) بهره جسته است. نتایج ارزیابی مدل ANFIS با ضریب همبستگی ۹۶۷۸/۰ و دقت کلی ۲۳/۹۱ در سال ۲۰۲۵، کارایی بالای این رویکرد هوشمند را در تحلیل روابط غیرخطی میان عوامل محیطی و توسعه شهری تایید کرد. بررسی روند ۲۰ ساله (۲۰۰۵-۲۰۲۵) نشان داد که اراضی مسکونی با رشد ۹.۴٪ از ۵/۳۳۰۴ به ۷/۳۶۱۷هکتار رسیده، درحالی که اراضی بایر با کاهش ۴۳۵ هکتار و مراتع متوسط با افت ۲۳۰ هکتار، بیشترین تغییر کاربری را تجربه کرده اند. پیش بینی های مدل برای افق ۲۰۵۵ حاکی از جهش چشم گیر مساحت مسکونی به ۲/۴۴۲۵هکتار است که به معنای افزایش ۲۲٪ نسبت به وضع موجود و بلعیده شدن حدود ۶۵۳ واحد از اراضی بایر و ۳۴۴ هکتار از مراتع کیفیت دار منطقه می باشد. تحلیل پیشران ها نیز مشخص ساخت که "فاصله از جاده ها" با ضریب ۰.۹۳ و "فاصله از بافت ساخته شده" با ضریب ۹۲/۰، اصلی ترین محرک های گسترش فیزیکی شهر در دهه های آتی هستند. در نهایت، پایداری ۹۹۲/۰ در ماتریس انتقال مسکونی، بیانگر تثبیت قطعی و بازگشت ناپذیر اراضی طبیعی به فضاهای شهری است که ضرورت مدیریت هوشمند اراضی را دوچندان می کند. نقش آینده پژوهی در این مقاله، تبدیل داده های مرده ماهواره ای به یک نقشه راه زنده برای مدیریت ۳۰ سال آینده شهر حاجی آباد است تا از توسعه بی رویه و تخریب اکولوژیک پیش گیری شود

کلیدواژه ها:

مدل سازی ، سیستم استنتاج نروفازی ، حاجی آباد ، توسعه شهری