چگونگی جانشینی بیمه گر از بیمه گزار در دعوای مبتنی بر بازیافت غرامت علیه راننده مسبب حادثه

زمانی که پای شرکتهای بیمه برای جبران خسارت در میان است، شناسایی مسوول نهایی و چگونگی استقرار ضمان ضروری است (اهمیت و ضرورت پژوهش) و این پرسش مطرح می شود: در مواردی مثل وجود متصدی حمل ونقل که در ارسال کالا تعهد به ایمنی (نتیجه) دارد و از جمله، مسوول اقدامات خدمه و نیز راننده طرف قرارداد حمل است، اگر بیمه از نوع بیمه اموال و بیمه گزار، متصدی باشد و بیمه گر از عهده خسارت برآید، بیمه گر با چه شرایطی می تواند برای بازیافت غرامت به راننده مسبب حادثه رجوع کند؟ و آیا می توان به شروط صریح یا ضمنی کاهش خسارت که در رابطه متصدی حمل ونقل و راننده هست، در دعوای بازیافت و در برابر بیمه گر استناد کرد یا خیر؟ (مساله پژوهش). نگارنده در نوشتار حاضر با مطالعه و نقد رای شعبه دوم حقوقی بروجن و با مراجعه به شرایط جانشینی، قواعد مسوولیت مدنی و حقوق دعاوی و تحلیل داده های پرونده (روش پژوهش) به این نتیجه رسیده که جانشینی بیمه گر از زیان دیده (در بیمه اموال) با جانشینی بیمه گر از متصدی قدری متفاوت است و حتی اگر بیمه گزار را در ماده ۳۰ قانون بیمه به معنای ذی نفع بیمه بدانیم، شروط ضمنی یا صریح کاهنده مسوولیت و یا کوتاهی متصدی در رعایت ارزش واقعی کالا درباره بیمه گر، قابل استناد و با رعایت شرایط جانشینی، همه ابزارهای دفاعی راننده در برابر متصدی، علیه خواهان دعوای بازیافت (بیمه گر در بیمه اموال) نیز قابل طرح است.

کلیدواژه ها:

استقرار ضمان ، دعوای مبتنی بر بازیافت غرامت ، جانشینی از بیمه گزار ، راننده مسبب حادثه ، متصدی حمل ونقل ، مسوولیت ناشی از فعل غیر