ورق های آلومینیومی هایلایت، از ترکیب لایه های آلومینیومی و هسته پلیمری ساخته می شوند و معمولا با نام ورق های کامپوزیت آلومینیوم شناخته می شوند. این ورق ها از دو لایه نازک آلومینیوم در طرفین تشکیل شده اند که میان آن ها یک هسته پلیمری قرار دارد. ترکیب این ساختار چندلایه سبب می شود ورق در عین سبکی، استحکام بالا، مقاومت مناسب در برابر ضربه و قابلیت شکل دهی عالی داشته باشد. این مطالعه، یک تحلیل تجربی جامع از
خواص مکانیکی ورق آلومینیوم AA۵۱۸۲ ساندویچی هایلایت با هسته پلی پروپیلن در مقایسه با ورق یکپارچه آلومینیوم AA۵۰۵۲ ارائه داده است. بدین منظور، تست های مکانیکی شامل کشش تک محوره، برش درون صفحه، کشش شکاف دار و کشش کرنش صفحه ای برای ارزیابی عملکرد در هر دو حالت انجام شد. نتایج نشان داد که ورق های هایلایت در شرایط برش درون صفحه تنها ۶/۱۹ % کاهش در ظرفیت باربری نشان دادند، در حالی که در شرایط کرنش صفحه ای این کاهش به ۱/۵۵ % رسید. مشاهدات شکست نشان داد که هایلایت در شرایط تمرکز تنش (مانند کشش شکاف دار) به جای شکست شکل پذیر، با شکست برشی در زاویه ۴۵ درجه و جدایش بین لایه ای گسیخته می شود که منجر به جذب انرژی به مراتب کمتر نسبت به آلومینیوم یکپارچه می شود. همچنین مقایسه نتایج حاضر با مطالعات پیشین نشان می دهد که افزایش ضخامت لایه های فلزی رویه و کاهش ضخامت هسته پلیمری می تواند عملکرد مکانیکی این گونه ساندویچ ها را به طور محسوسی بهبود بخشد. اگرچه کاهش قابل توجهی در حداکثر ظرفیت بار (۱/۵۵ %) و انرژی جذب شده (۸/۷۴ %) برای ورق های هایلایت نسبت به آلومینیوم یکپارچه مشاهده شد، با این وجود ساختار ساندویچی به دلیل وزن کمتر (حدود ۴۰ %) و سفتی اولیه بالاتر در کشش، دارای نسبت عملکرد به وزن مطلوب تری می باشد.