تاثیر مشارکت در فعالیت های بدنی بر فشار روانی ادراک شده، تاب آوری روان شناختی و امید به زندگی در شرایط جنگ رمضان.

زمینه و هدف: شرایط جنگی یکی از شدیدترین بحران هایی است که سلامت روان افراد را تحت تاثیر قرار می دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مشارکت در فعالیت های ورزشی و بدنی بر فشار روانی ادراک شده، تاب آوری روان شناختی و امید به زندگی در شرایط جنگ رمضان انجام شد.روش ها: این پژوهش از نوع توصیفی- علی مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل افراد بزرگسال تحت تاثیر جنگ رمضان در شهر یزد بود. نمونه پژوهش شامل ۱۴۳ نفر (۷۱ نفر فعال بدنی و ۷۲ نفر غیرفعال) در دامنه سنی ۲۵ تا ۵۰ سال بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه استرس ادراک شده کوهن (PSS-۱۴)، مقیاس تاب آوری روان شناختی ون درمیر (RES) و مقیاس امید شنایدر بود. داده ها با استفاده از آزمون های  لوین و t مستقل در نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد افراد فعال بدنی در مقایسه با افراد غیرفعال، سطوح پایین تری از فشار روانی ادراک شده (۸/۶۹ ± ۲۸/۰۸ در مقابل ۹/۹۵ ± ۳۱/۲۶) و سطوح بالاتری از تاب آوری روان شناختی (۶/۵۴ ± ۲۶/۱۲ در مقابل ۶/۳۴ ± ۲۲/۵۰) و امید به زندگی (۵/۵۱ ± ۴۱/۸۸ در مقابل ۶/۹۴ ± ۳۸/۰۲) داشتند (۰/۰۱≥P).نتیجه گیری: مشارکت منظم در فعالیت های ورزشی و بدنی می تواند به عنوان یک مداخله غیر دارویی، کم هزینه و موثر، فشار روانی ادراک شده را کاهش دهد، تاب آوری روان شناختی را تقویت کند و امید به زندگی را افزایش دهد. بنابراین، گنجاندن برنامه های فعالیت بدنی در برنامه های حمایتی سلامت روان در شرایط بحران جنگی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی ، فشار روانی ادراک شده ، تاب آوری روان شناختی ، امید به زندگی ، جنگ رمضان ، سلامت روان