<span lang="FA">تاثیر پلاسمای <span dir="LTR">DBD<span lang="FA"> بر واژینیت مزمن
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 28
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJOGI-29-3_002
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: با توجه به شیوع بالای واژینیت مزمن، اهمیت درمان مناسب و موثر آن، و ضرورت شناخت اثربخشی و نیز عوارض احتمالی درمان های نوین در این بیماران، مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر تجویز موضعی پلاسمای DBD بر واژینیت مزمن انجام شد.روش کار: در این مطالعه تحلیلی- مقطعی، ۵۰ زن مبتلا به واژینیت مزمن مراجعه کننده به درمانگاه های زنان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران در سال ۱۴۰۳، بر اساس معیارهای ورود انتخاب و با استفاده از بلوک های تصادفی در دو گروه ۲۵ نفره مداخله (درمان استاندارد + ۴ هفته درمان با پلاسمای DBD) و کنترل (فقط درمان استاندارد) قرار گرفتند. پیامد اولیه (شدت علائم بالینی) و پیامدهای ثانویه (میزان رضایت و عوارض) بین دو گروه مقایسه شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماریSPSS (نسخه ۲۳) و آزمون های تی زوجی، تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر و کای دو انجام شد. میزان p کمتر از ۰۵/۰ معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: شایع ترین علت مراجعه در افراد گروه مداخله (۶۰%) و کنترل (۶۸%)، عفونت واژینال مکرر بود که این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود (۷۶۹/۰=p). پس از مطالعه، شدت عفونت واژینال در بیش تر افراد گروه مداخله از نوع خفیف (۶۸%) و در گروه کنترل از نوع متوسط (۸۰%) بود که این تفاوت از نظر آماری معنی دار بود (۰۰۱/۰>p). بیش تر افراد گروه مداخله (۵۶%) از درمان با پلاسمای DBD رضایت کامل داشتند. فقط ۲ نفر (۸%) دچار عوارض ناشی از درمان با پلاسما، شامل سوزش و خارش خفیف، شدند.نتیجه گیری: استفاده از پلاسمای DBD در کنار درمان استاندارد، موجب کاهش شدت علائم بالینی واژینیت مزمن شده و با رضایت مندی بالای بیماران و بروز عوارض محدود همراه است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سودابه درویش
دانشیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
نسترن تیموریان فرد
دستیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
مینا بخشعلی بختیاری
متخصص زنان و زایمان، انجمن متخصصین زنان و زایمان ایران، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
آرا عمرانی پور
متخصص زنان و زایمان، انجمن متخصصین زنان و زایمان ایران، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :