<span lang="FA">تاثیر رژیم های با شاخص گلیسمی پایین بر وضعیت آندروژن در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک: یک مطالعه مرور سیستماتیک و متاآنالیز

مقدمه: با وجود انجام مطالعات متعدد در زمینه اثر رژیم های غذایی با شاخص گلیسمی پایین در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک، تاکنون مرور سیستماتیک و متاآنالیز جامعی با تمرکز بر وضعیت آندروژن ها انجام نشده است. ازاین رو، مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر رژیم های غذایی با شاخص گلیسمی پایین بر وضعیت آندروژن در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک انجام شد. روش کار: این مطالعه به صورت مرور سیستماتیک و متاآنالیز و مطابق با دستورالعمل های کاکرین و چک لیست PRISMA انجام شد. جستجوی مقالات تا ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۴ در پایگاه های اطلاعاتی بین المللی و فارسی صورت گرفت. کیفیت مطالعات با استفاده از ابزار ارزیابی خطر سوگیری کاکرین بررسی شد. تحلیل داده ها با نرم افزارهای STATA و SPSS و با استفاده از مدل اثرات تصادفی انجام شد. ناهمگنی مطالعات با شاخص I² و آزمون Q ارزیابی گردید. همچنین تحلیل زیرگروهی، تحلیل حساسیت و بررسی سوگیری انتشار با آزمون های Begg و Egger انجام شد. یافته­ ها: در مجموع ۹ کارآزمایی بالینی تصادفی سازی شده شامل ۴۸۲ شرکت کننده وارد مطالعه شدند. نتایج متاآنالیز نشان داد که رژیم های غذایی با شاخص گلیسمی پایین در مقایسه با رژیم های با شاخص گلیسمی بالا، موجب کاهش معنی دار شاخص مقاومت به انسولین (اختلاف میانگین وزنی: ۱۴/۱- و ۲۹/۱- تا ۷۵/۰- : ۹۵CI؛ ۰۰۱/۰˂p) و کاهش معنی دار غلظت تستوسترون (اختلاف میانگین وزنی: ۲۵/۰- و ۳۵/۰- تا ۱۱/۰-: ۹۵CI و ۰۰۱/۰˂p) شدند؛ با این حال، تاثیر معنی داری بر شاخص آندروژن آزاد مشاهده نشد (اختلاف میانگین وزنی: ۵۹/۰- و ۵۹/۱- تا ۳۶/۰: ۹۵CI؛ ۲۳۳/۰=p). نتیجه­ گیری: رژیم های غذایی با شاخص گلیسمی پایین، به ویژه در صورت همراهی با محدودیت کالری، می توانند موجب بهبود شاخص های متابولیک و برخی شاخص های هورمونی در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک شوند. با این حال، شواهد کافی برای تایید تاثیر این رژیم ها بر شاخص آندروژن آزاد وجود ندارد و انجام مطالعات بیشتر در این زمینه ضروری است.

کلیدواژه ها:

آندروژن ها ، سندرم تخمدان پلی کیستیک ، شاخص گلیسمی پایین ، محدودیت کالری ، مقاومت به انسولین