<span lang="FA">نقش تعدیل کننده حمایت اجتماعی در رابطه بین استرس فرهنگ پذیری و مشکلات روانی در میان مهاجران افغان ساکن ایران
محل انتشار: مجله اصول بهداشت روانی، دوره: 28، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 84
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JFMH-28-2_003
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: مهاجرت یک تجربه چندوجهی و استرس زا است که اغلب با استرس فرهنگ پذیری همراه است و می تواند به طور قابل توجهی بر سلامت روان مهاجران تاثیر بگذارد. حمایت اجتماعی ادراک شده یک عامل محافظتی مهم در نظر گرفته می شود که ممکن است اثرات نامطلوب روانی این استرس را کاهش دهد. مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش تعدیل کننده منابع مختلف حمایت اجتماعی در رابطه بین استرس فرهنگ پذیری و علائم روانی در میان مهاجران افغان ساکن ایران انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی-همبستگی بر روی ۵۸۰ مهاجر افغان ۱۸ سال و بالاتر که از طریق نمونه گیری در دسترس و گلوله برفی انتخاب شده بودند، انجام شد. داده ها با استفاده از مقیاس استرس فرهنگ پذیری، مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک شده و چک لیست علائم-۹۰ جمع آوری شدند. همبستگی پیرسون و تحلیل تعدیل با استفاده از PROCESS Macro (مدل ۱) انجام شد. نتایج: یافته ها نشان داد که استرس فرهنگ پذیری با تمام علائم روانی ارتباط مثبت و معناداری دارد، در حالی که حمایت اجتماعی رابطه منفی و معناداری با این علائم نشان داد. نکته مهم این است که در بین انواع مختلف حمایت اجتماعی، تنها حمایت از دوستان اثر تعدیل کننده معناداری را نشان داد: سطوح بالاتر حمایت دوستان، تاثیر استرس فرهنگ پذیری بر علائم روانی را کاهش داد. نتیجه گیری: این نتایج نقش محافظتی حمایت اجتماعی، به ویژه حمایت از همسالان را برجسته می کند و بر لزوم تقویت شبکه های اجتماعی و مداخلات مبتنی بر همسالان برای ارتقای سلامت روان مهاجران افغان تاکید دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
Parwiz Majedi
Department of Clinical Psychology, Faculty of Education and Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran.
Fariba Zarani
Department of Clinical Psychology, Faculty of Education and Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran.
Mahmood Heidari
Department of Clinical Psychology, Faculty of Education and Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran.
Leili Panaghi
Family Research Institute, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :