بررسی آزمایشگاهی میزان آبشستگی اطراف گروه پایه با تجمع اجسام شناور در شرایط جریان بیش از آستانه حرکت

در این پژوهش، با رویکردی آزمایشگاهی، تلاش شده تا اثرات متقابل هیدرودینامیک گروه پایه و انباشتگی اجسام شناور بر شدت آبشستگی در بسترهای متحرک بررسی شود. برای این منظور، آرایش های مختلف پایه (۳، ۵ و ۶ پایه ای) با عرض نسبی ۱/۰ تحت دبی های ۲۴، ۳۹ و ۵۴ لیتر بر ثانیه، در دو سناریوی حضور و عدم حضور اجسام شناور مورد مطالعه قرار گرفتند. تحلیل داده ها در محدوده پارامترهای این پژوهش نشان می دهد که افزایش سرعت جریان با توسعه گودال آبشستگی رابطه مستقیم دارد. نتایج نشان می دهد که در حالت عادی (بدون اجسام شناور)، گروه پایه ۶ تایی با ثبت عمق ۸/۱۴ سانتی متر، به ترتیب ۳۱/۲۲ و ۷۰/۲۸ درصد بیشتر از گروه های ۵ و ۳ پایه ای دچار آبشستگی شده است که نشان دهنده حساسیت بالای آرایش های متراکم تر است. از سوی دیگر، حضور اجسام شناور به عنوان عاملی تشدیدکننده عمل کرده و با تغییر الگوی جریان، منجر به افزایش چشمگیر ابعاد گودال آبشستگی شده است. به طوری که در بحرانی ترین حالت (گروه پایه ۶ تایی)، تجمع اجسام شناور باعث افزایش ۱۴/۳۵ درصدی عمق آبشستگی نسبت به حالت شاهد گردیده است. این یافته ها بر لزوم در نظر گرفتن بارگذاری ناشی از اجسام شناور در طراحی های هیدرولیکی و ارائه راهکارهای حفاظتی برای پایه های پل تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آنالیز ابعادی ، پایه پل ، تجمع اجسام شناور ، گروه پایه ، مطالعه آزمایشگاهی