مدل ساختاری تفسیری موانع و پیشران های تجاری سازی فناوری در شرکت های نوپا (مطالعه شرکت های نوپای پارک علم و فناوری بین المللی جمهوری اسلامی ایران)

شرکت های نوپا برای بقا و ادامه حیات در دنیای کسب وکار، نیازمند سودآوری و کسب منافع اقتصادی ازطریق تجاری سازی موفق محصولات یا خدمات خود هستند. ازطرفی، موضوع تجاری سازی که موجب شکست و حذف بسیاری از نوآفرین ها شده، خود به مجموعه ای از عوامل بازدارنده و پیشران وابسته است. بنابراین، هدف این پژوهش، شناسایی و تحلیل ساختاری موانع و پیشران های تجاری سازی در شرکت های نوپا با رویکردی نظام مند است. برای تحقق هدف پژوهش، ابتدا با مرور نظام مند پیشینه پژوهش و مطالعات کتابخانه ای، اقدام به شناسایی عوامل موثر بر تجاری سازی فناوری در شرکت های نوپا شد، و سپس این عوامل با تایید خبرگان در دو دسته ی موانع و پیشران ها دسته بندی شدند. در گام بعد با استفاده از رویکرد مدل سازی ساختاری-تفسیری (ISM) تلاش شد تا رابطه مولفه ها از حیث اثرگذاری روی یکدیگر، تحلیل شود. یافته های پژوهش نشان می دهد که براساس میزان نفوذ و وابستگی عوامل، مانع «اتلاف زمان» به عنوان متغیر وابسته، مانع «پیچیدگی فناوری» به عنوان متغیر مستقل و سایر موانع و پیشران ها (مانند منابع مالی، ریسک گریزی، نیروی انسانی توانمند، سرعت تجاری سازی، نمونه اولیه، شهرت، مشروعیت شرکت، شبکه و...) به عنوان متغیر پیوندی مشخص شدند؛ و هیچکدام از عوامل در دسته متغیرهای خودمختار قرار نگرفتند. همچنین نتایج نشان می دهد که تجاری سازی موفق نوپاها، مستلزم توجه به عوامل ریشه ای و پایه ای تر مانند سرمایه گذاری، کمبود مشروعیت، اتلاف زمان، ریسک گریزی، شهرت، سرعت تجاری سازی و شبکه ها است.

کلیدواژه ها:

تجاری سازی ، تجاری سازی فناوری ، موانع و پیشران ها ، شرکت های نوپا ، مدل سازی ساختاری-تفسیری