چالش های مبنایی مشترک سه بعدگرایی و چهاربعدگرایی: تغییر و بقاء اشیاء مادی؛ یک راه حل فراسازگار

این که چیزهای مادی متعارف اطراف ما تغییر می کنند اما همان شئ باقی می مانند در ابتدا بدیهی به نظر می رسد، اما برخی فیلسوفان چنین نظری ندارند. مناقشه ی مهمی بر سر همین مسئله، «بقاء شئ طی تغییر» ، وجود دارد و دو گروه رقیب در آن استدلال های متعددی علیه یکدیگر مطرح می کنند تا نشان دهند تفسیر خودشان از بقاء اشیاء، تفسیر درست است. این نزاع را می توان ذیل دو چارچوب متافیزیکی مختلف، یعنی سه بعدگرایی و چهاربعدگرایی صورت بندی کرد. این مقاله در دو بخش سعی دارد نشان دهد هردوی این رویکردها با اشکالات اساسی ای مواجه اند و باید به دنبال راه حل دیگری بود. بخش نخست به مشکلات استدلال های هر دو طرف مناقشه پرداخته، سعی دارد نشان دهد هم سه بعدگرایی، هم چهاربعدگرایی در مواجهه با برخی انتقادات رایج در ادبیات پاسخی برای گفتن ندارند. خلاصه این که سه بعدگرایان در توضیح مسئله ی «بقاء» به مشکل می خورند و چهاربعدگرایان گرفتار توضیح مسئله ی «تغییر» خواهند بود. بخش دوم قصد دارد نشان دهد ایراد بنیادین تری در پشت این نزاع است که هردو رویکرد را با مشکل روبرو می سازد. این ایراد بنیادین را با مطرح کردن نسخه ای از پارادوکس خرمن نشان می دهیم. در انتها پیشنهاد می دهیم که راه حل برون رفت از این مشکلات، از دریچه ی منطق فراسازگار LP می تواند بگذرد.

کلیدواژه ها:

مسئله ی تغییر ، بقاء در طول زمان ، سه بعدگرایی ، چهاربعدگرایی ، استدلال خرمن ، منطق پارادوکس