تحول مفهوم بی نهایت الهی در سنت یونانی با تاکید برالهیات گریگوری نیسایی

چکیدهیونانیان و نیز الهی دانان مسیحی ای که متاثر از آن ها بوده اند، مانند گریگوری نیسایی، با رویکردهای مختلفی از مفهوم بی نهایت سخن گفته اند. در اسناد این مفهوم به خداوند، دقیقا مشخص نیست که ایشان چه معنایی از آن در نظر دارند. یونانیان هم از بی نهایت کمی سخن گفته اند هم از بی نهایت کیفی. اما اکثر ایشان و نیز الهی دانان مسیحی، در درجه اول، به بی نهایت نه از نظر کمیت، بلکه به عنوان کیفیتی منحصربه فرد از خداوند می اندیشند، کیفیتی که ارتباط مستقیمی با عدد و اندازه گیری ندارد. از نظر گریگوری، طبیعت الهی تغییرناپذیر و فاقد هر گونه ضدی است که بتواند او را محدود سازد، و از آنجا که خداوند هیچ ضدی ندارد، در نیکویی و دیگر کمالات بی حدوحصر است. در جستار حاضر تلاش خواهیم کرد تا سرگذشت هستی شناختی-الهیاتی مفهوم بی نهایت در اندیشه یونانیان باستان و تاثیر آن در دیدگاه گریگوری نیسایی را بررسی کنیم. این مفهوم به بخشی از الهیات سلبی در آثار گریگوری نیسایی تبدیل می شود. از نظر او، به دلیل شدت تعالی خداوند، ذات او را نمی توان با هیچ نامی بیان کرد. گریگوری اولین متفکری است که به تفصیل در مورد بی نهایت الهی بحث می کند، اگرچه این مفهوم در دیگر پدران کاپادوکیه ای نیز ظاهر می شود.

کلیدواژه ها:

خداوند ، یونان باستان ، آپایرون ، گریگوری نیسایی