نقد دوگانه انگاری ویژگی دیوید چالمرز از رهگذر یگانه انگاری انتولوژیک

چکیدهاین مقاله به نقد دیدگاه دوگانه انگاری ویژگی دیوید چالمرز از منظر یگانه انگاری انتولوژیک می پردازد. چالمرز با طرح «پنسایکیسم مقوم » می کوشد ضمن حفظ اصل بستار علی فیزیک، آگاهی را به مثابه یک ویژگی بنیادی تلقی کند که در سطح ذرات خرد در قالب ویژگی های «مقوم پدیداری » حضور دارد و بعد از قرار گرفتن در ساختار مناسبی از ترکیب در سطح کلان به آگاهی اول شخص بدل می شود. در این تلقی، رابطه آگاهی کلان و حالات خرد در قالب رابطه ابتناء تبیین می شود، بی آن که به بدن فیزیکی تقلیل یابد. این دیدگاه در حل رابطه آگاهی و بدن ناکارآمد به نظر می رسد. این موضع انتقادی از منظری نو به مسئله بدن میسر است. یگانه انگاری انتولوژیک  با محوریت «بدن پیشاحضور» استدلال می کند که آگاهی نه برآیند ترکیب ذرات بنیادین، بلکه نحوه بودن بدن در جهان است. بدن پیشاحضور، در نسبتی انتولوژیک، در قالب «دردسترس بودگی » با بدن بیولوژیک  و محیط، از طریق حس عمقی، ادراک حرکتی و تجربه اکولوژیک، ساختار اول شخص آگاهی را تقویم می کند. از این منظر، تبیین چالمرز با سه مشکل مواجه است: رویکرد انتزاعی و تقلیل گرایانه به بدن، ابهام در تبیین رابطه ابتناء و ناتوانی در توضیح پیدایش منظرگاه  پدیداری اول شخص.

کلیدواژه ها:

یگانه انگاری انتولوژیک ، بدن پیشاحضور ، بدن بیولوژیک ، پنسایکیسم مقوم ، دیوید چالمرز ، رابطه ابتناء